zondag 28 juni 2020

Henry

Ik heb al over twee overleden vrienden geschreven dit jaar.

Maar het gaat maar door.

Vorig weekend ging ik het Broodspoor lopen met een oude vriendin. Niet dat ze oud is, maar onze vriendschap wel, want we zijn al sinds ons 15E  vriendinnen. En toen ze op Facebook zag dat ik een graffiti wandeling in Amsterdam had gemaakt vroeg ze of ik zin had om met haar de wandeling in het spoor van Herman Brood te doen. Een andere vriendin wou ook inhaken, maar ging eerst nog naar haar demente moeder in de Bijlmer. Dus die zouden we ontmoeten bij ons eindpunt: Het Hilton, waar Herman van het dak sprong.

Toen we langs het Leidseplein kwamen moest ik denken aan de oude tijden. Toen we nog punk waren en met 10 man op Dr Martins en met hanenkammen het Mairrott Hotel inliepen om een pakje sigaretten te kopen. Ik vroeg  aan Marion of nog wel eens wat hoorde van die jongens.

Ze vertelde dat één van hun, degene die ik ook als Facebook vriend heb, zelfmoord had gepleegd. Ik ging die avond kijken en zag dat hij op de dag van zijn zelfmoord echt veel dingen had gepost op Facebook. Ook over zelfmoord, maar ik heb zijn posts niet gezien. Totdat die vriendin erover vertelde.  En als je nu denkt dat ik misschien heel veel Facebook vrienden heb, dat heb ik dus niet. Ik heb er maar 53, nu dus 52. Omdat ik geen vrienden wil zijn met mensen die ik geen slaapplek zou aanbieden als ze bij mij op de stoep zouden staan. Dat is mijn standaard om vrienden te worden op Facebook. 

Maar bij Henry, de vriend van vroeger die dus zelfmoord heeft gepleegd mocht ik altijd blijven slapen in zijn kraakpand in Amsterdam. Het was er een zooitje. Je kwam er binnen via een ladder tegen de achtergevel. Er liep een niet zindelijke hond rond, die overal scheet. En als je op een feestje kwam liep Fabiola er ook rond. En die werd kwaad als je haar tasje van de stoel verwijderde.Maar Henry was relaxed, maar soms ook wel onder invloed. Later verloren we elkaar uit het oog, tot ik een jaar geleden weer Facebook vrienden met hem werd. Het leek hem wel goed te gaan. Maar we hadden geen echt contact, alleen via Facebook. En dan opeens die mededeling van mijn vriendin. En ik ging kijken… naar die laatste dag op Facebook. Er waren wel 10 berichten op die laatste dag van hem.

Waarom heb ik zijn berichten niet gezien. Niemand heeft erop gereageerd. Wat ellendig. Die avond beëindigde hij zijn leven.

9 opmerkingen:

  1. sterkte,soms wordt het kringetje ineens een stuk kleiner.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dit jaar gaan er opeens veel mensen weg uit mijn leven. Maar niet uit mijn hart. Daar leven ze voort.

      Verwijderen
  2. Zelfmoord laat zoveel vragen achter. Verlies met vraagtekens....zo moeilijk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja je hebt gelijk. Ik neem het mij ook kwalijk dat ik niet gereageerd heb op de posts. Maar ja, ik heb ze eenvoudigweg niet gezien.

      Verwijderen
  3. Gatverdamme, wat een rotjaar. Ik ken het gevoel, de vragen waarmee je achterblijft. Gedachten als 'had ik maar dit, had ik maar dat'. Voor mij was dat het jaar 2014. Mijn zus en ik ernstig ziek, en drie bekenden die er kort daarna een eind aan maakten. Eén van de drie was een heel goede vriendin, en ik kan soms nog steeds malen, of ik het niet op de een of andere manier had kunnen voorkomen. Maar het kwam eenvoudig niet in me op dat iemand zoiets ook maar kon wénsen.

    Sinds dat jaar vind ik heel veel dingen een stuk minder vanzelfsprekend. In de tussentijd ben ik nog meer, zeer dierbare mensen verloren, maar ik heb geleerd te koesteren wat en wie er nog wel is.

    Heel veel sterkte, lieve Surfert… Enne... fijn om te weten dat je mij dus een slaapplek zou aanbieden als ik die nodig had. X!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja hoor, als je op straat komt te staan kun je bij mij terecht. Ik heb een extra kamer, en al twee keer heeft daar een vriend(in) in problemen een aantal weken gebivakkeerd. Geen klachten achteaf gehad, en ik ben nog steeds vrienden met allebei.

      Verwijderen
    2. En het gaat maar door. Van de uitvaart waar ik executeur testemantair was en 15 mensen op de uitvaart kwamen, is er nu 1 overleden. Uitvaart morgen. Een ander ligt in een hospice ( haar zus)en ik ga de papieren in orde maken, zodat ze bijgezet kan worden in het familiegraf.

      Verwijderen
    3. Het is echt een zware tijd voor jou en de mensen om je heen. En steeds maar weer die knop omzetten, omdat je zelf niet in mag storten. Er komt op een dag weer wat rust, maar dat lijkt nu ver weg. Heel veel sterkte, meid... Je bent een bikkel.

      Dat laatste doet me er trouwens aan denken dat ik nog iets vergat te vragen... ben jij een van die stoere punkmeiden op de foto? Is moeilijk te zien met al die make-up.

      Verwijderen