vrijdag 23 oktober 2020

De wandelende accountant

 

Jij bent echt wel wat meer dan een wandelende accountant, Dit zei mijn zus naar aanleiding van mijn blog laatst over de retraite. Ook vond ze het vreemd dat ik, nooit een blog over geld schrijf.

Dat heb ik wel gedaan, toen ik een eigen accountantskantoor had, schreef ik een tijdje iedere week een financieel stukje. Waarschijnlijk omdat ik dit associeerde met werk en dit blog met vrije tijd, schrijf ik hier niet over geld.

Maar vandaag komt er verandering in.

Mijn zus heeft mij een cursus financiële wetenswaardigheden gestuurd, waarvan ik er enkele met jullie zal delen.

Pablo Escabar was zo rijk dat hij per jaar € 2.500,-- aan elastiekjes uitgaf om zijn bankbiljetten bij elkaar te houden. Hij had ook last van ratten in zijn pakhuis, die aten per jaar een miljoen aan bankbiljetten op.




Bij de ontvoering van Freddy Heineken eisten de ontvoerders 35 miljoen losgeld. Ze hadden namelijk uitgerekend dat dit het maximum bedrag aan bankbiljetten was, dat ze konden tillen. Het losgeld moest in 5 zakken van 80 kilo kunnen.

 

Kijk, dit soort dingen vertellen ze je gewoon niet op de universiteit. Een gemis!

Deze week zijn er trouwens 2 webinairs te volgen bij Brand New Day. Dat is misschien wel aardig om te volgen.




Webinar 1: Belasting besparen
Heel veel Nederlanders betalen ongemerkt te veel belasting. En hoewel dat belastinggeld natuurlijk een prima bestemming krijgt, is het veel leuker om het in eigen zak te houden. Daarom vullen we op donderdag 29 oktober om 20:00 uur een webinar van een half uurtje met belastingtips. Dat doen we samen met financieel adviseur Paul Robbe, die dan trouwens ook uitlegt waarom zelf beleggen en sparen in de toekomst steeds belangrijker wordt. Benieuwd?

https://brandnewday.webinargeek.com/kunt-u-nog-iets-slims-doen-om-belasting-te-besparen

Webinar 2: Financiële vrijheid
Dat klinkt lekker. Maar wat is dat nu precies, financiële vrijheid? En welke keuzes moet je als jongere van nu maken om later financieel vrij te zijn? Dat bespreken we op woensdag 28 oktober om 20:00 uur in een half uurtje met Suzanne van Duijn van [www.vrijemeid.nl]vrijemeid.nl. Suzanne werkt al jaren locatie-onafhankelijk en schreef een boek, gaf een Ted Talk en blogt dagelijks over (financiële) vrijheid.

https://brandnewday.webinargeek.com/de-voordelen-van-vroeg-beginnen-met-je-pensioen

 

 Het is trouwens een hele nette club, die weinig kosten in rekening brengt. En nee, ik heb er geen aandelen in, en krijg niet betaald voor deze aanprijzing.

 

 

vrijdag 16 oktober 2020

Je gaat het niet geloven

 

Nou je gaat het niet geloven, maar er is weer iemand dood.

Voor mijn overleden collega , die in het voorjaar is overleden is een vervanger gekomen in september. Een jong meisje van 25 jaar. Op woensdag zeg ik tot morgen tegen haar,  zij ging nog even door. Donderdagochtend was ze er niet. Dus ik stuur een appje. Kom je nog vandaag. Ze reageerde niet, maar ze was die nacht overleden. Dat is toch wel heel onverwachts. Ik heb er geen woorden voor.

 

Andere dingen die mij verontrusten :

 

Vroeger, er waren popartiesten met songs over Golden Brown, Lucy in the sky  with diamonds en iedereen vond dat normaal. En nu is er  geouwerhoer  over ”Ik doe niet mee,” en iedereen valt erover. Alsof die LSD en Heroine een goed plan was. Maar niemand die erover viel.

 

Er was een oproep in Corona tijd om meer Nederlandse artiesten te draaien op de radio omdat hun inkomsten daalden. Alsof de inkomsten van Engelse artiesten niet daalden. Maar daar hadden ze geen oog voor. Alleen voor zichzelf.

 

In december 2019 was er Cornona in China, niemand die er bij nadacht dat het wel eens in Nederland kon komen. Wat enorm suf van ons.

 

In Nederland kost de Rexona deodorant 2.89. In Duitsland 1.39. In Nederland hebben we om de haverklap aanbiedingen voor 1+1 gratis. In Duitsland dus niet. Alleen  is de btw daar 19% ipv 21 % in Nederland. Dus er is een apart marketing beleid voor Nederland. Hoog in de markt zetten en dan mikken op de zuinige Nederlanders die voor de voordeelaanbiedingen gaan.

Ik nam dus laatst kennis van een website; Two girls one cup. Maar je kunt alleen reacties zien van mensen die deze film hebben gezien, niet het origineel, Misschien is het ook niet aan te bevelen. Het is al uit 2007. Kun je nagaan, hoe ik op de hoogte ben van dit soort dingen. Maar toch suf, dat het echte filmpje niet meer te zien is.

 

Ik ben al een jaar bezig om contact te krijgen met een klasgenoot van het VWO waarmee ik het laatste jaar van het VWO zo’n beetje vergroeid was. Vandaag kreeg ik contact met hem. Hij heeft al sinds 1989 HIV en nu darmkanker en zijn ouders zijn net overleden. Wat een kutzooi. Ik moet zeggen dat ik blij ben, dat het er voor mij wat beter uitziet.

 

 

dinsdag 6 oktober 2020

De retraite

 

De retraite bestond uit 3 delen.

1.     1. Zelf zin vinden

2.      2. Jezelf worden  

                                                    i.     rollen toe eigenen

                                                   ii.     Je wil toe eigenen

                                                  iii.     escapisme 

3.     3. De rode draad

 Deel 1. Zelf zin vinden

In de vorige eeuw waren er levens omvattende ideologieën.

Het geloof bood van wieg tot graf zingeving, maar het communisme ook. Inzicht, uitzicht en een doel.

Nu hebben we zelf de opdracht de zin van het leven te ontdekken. Zelfverwerkeling, maar als je zelf verantwoordelijk bent voor je geluk, ben je ook zelf verantwoordelijk voor je ongeluk.

De angst vergezelt de vrijheid als haar schaduw.

Je zelf bevind zich tussen je verleden, wat je altijd bent geweest en de toekomst, die je nog kunt invullen. Het is de kunst om hier een evenwicht tussen te vinden, dit is vertwijfeling. Dus niet star te blijven doen wat je altijd deed. Maar ook niet alles overboord gooien en jezelf compleet opnieuw uitvinden.

 Zingeving bronnen

1.      Dienstbaar zijn aan anderen om het leed te verlichten of om plezier te versterken. Of dienstbaar zijn aan de mensheid. Omdat we sterfelijk zijn, vinden we het fijn om de wereld een stukje beter achter te laten.

2.      Transendentie, opgaan in de grootsheid van de natuur.

3.      Verbinding met anderen ervaren, Opdracht: bespreek iets waar je normaal niet snel over zou praten.

4.      Aansluiting :verbonden met iets dat groter is dan wijzelf. B.V. Ajax supporters.

5.      Orde scheppen

6.      Zelfkennis Op de eerste hulp zijn mensen in vertwijfeling. Als je levensgevaarlijk gewond bent ben je je aansluiting met het verleden kwijt. Want je arm ligt eraf, het is niet meer als vroeger  en je weet niet hoe de toekomst eruit ziet. Een arts zal je vragen naar wat je vroeger met die arm deed, zodat je weer verbonden voelt met het verleden en iets zeggen over de toekomst, zodat je je weer kunt richten. Dan ben je minder in paniek.

 Als je meer zingeving in je leven wilt ervaren zou je andere zingevingbronnen kunnen aanboren dan je nu doet.

 2. Jezelf worden

i Rollen

Choose your self presentations carfully, for what starts as a mask, can become your face.

Als je begint in een beroep kan het voelen of je een rol speelt, maar als je meer ervaring krijgt, wordt het je eigen.

In het vorige blog van mij heb ik de rollen die je speelt tussen haakjes gezet ( ervaren zelfverzekerde autorijder) en mijn echte gedachten in het verhaal gezet. Als in het boek Een doodgewoon leven, maar dat is nog veel hylarischer.

Opdracht: Al je rollen uitschrijven, in welke situatie en wat is het script.

Het viel me op dat je oneindig veel rollen speelt, bij de dokter doe je heel anders dan in de supermarkt. Bij vrienden weer anders dan op je werk. En ga zo maar door.

Maar het viel mij ook op, dat ik vaak dezelfde rol speel. Dat ik  vrienden ook vaak financieel advies geef en dat ik als vrijwilligers werk ook weer financieel advies geef als lid van de kascommissie en boekhouder van een stichting. Dat gaan we dus veranderen na dit weekend.

ii De wil

Het boek Nachtrein naar Lissabon gaat hierover. Ik heb het al vaak geprobeerd te lezen maar ben steeds afgehaakt. Gelukkig vond ik laatst de film op dvd!

Je kunt een wens hebben om iets te doen. Als je dit dan niet gaat doen is er een conflict tussen de wil en de wens.

Er zijn 6 conflicten waardoor je niet handelt zoals je zou willen. Omdat je verslaafd bent of omdat je je door anderen laat leiden bijvoorbeeld.

 iii Daarnaast kan je nog jezelf verliezen in escapisme door bijvoorbeeld dronkenschap, gamen etc.

  3. De rode draad.

Er zijn dingen die zin geven, rollen die je speelt en wensen die je hebt.

Dit hoeft geen consistent geheel te zijn. Het is ook niet een probleem waar een oplossing voor is.

Sommige dingen zijn tragisch, en er is geen oplossing voor.

Je moet proberen een midden te vinden tussen jezelf boven de wereld te plaatsen zoals Trump (de wereld naar jouw wensen laten aanpassen)en jezelf als een kamergeleerde buiten de wereld te plaatsen. Je moet in de wereld staan en vechten waar je voor staat.

Je zelf bestaat uit veel verschillende rollen en wensen. Maar er kan wel een eenheid in verscheidenheid ontstaan.

Vaak vertellen we verhalen over onszelf. Ik ben iemand die… Ik kan niet goed… Ik ben dus iemand die goed is met financiën. En mijn verhaal is dat ik daar mijn hele leven mee bezig ben geweest.

Maar je kunt meerdere verhalen over jezelf vertellen. Ik ben niet alleen maar iemand die goed is met financiën. Ik schrijf ook blogs. En ik zou ook een verhaal over mezelf kunnen gaan schrijven dat ik ook mijn hele leven al met taal bezig ben geweest. En ik zou ook een verhaal over mezelf kunnen vertellen dat ik mijn hele leven al met de natuur bezig ben geweest. Montaigne heeft is Essays iedere keer een andere kant van zijn bestaan belicht. Als je jezelf onder woorden brengt op een nieuwe manier schep je daarmee een kans tot verwerkeling van een nieuwe kant van jezelf.

 

4. Wat vond ik er nu van.

Als ik het zo opschrijf lijkt het niet zoveel, maar we waren er 3 dagen mee bezig. Omdat alles werd geïllustreerd door filosofische werken en we er in groepjes over discussieerden. Ik heb niet alle opdrachten hier uitgeschreven. Het interessants vond ik dat je zoveel rollen speelt, want bij de dokter doe je anders dan je op je werk doet. Dat had ik me nooit zo beseft. En ook snap ik nu dat ik me verveelt voel omdat ik me voornamelijk bezig houd met financiële zaken. Het bloggen had ik een beetje laten schieten en door Corona zijn de excursies in de natuur ook stil komen te liggen.

Het verhaal dat je over jezelf vertelt, vind ik ook interessant. Ik ben van plan om meerdere verhalen over mezelf te gaan vertellen. Ik zal niet zoals de Verdubbeldame mij in zoveel verschillende richtingen gaan ontwikkelen. ( Nu is ze ook nog illustrator geworden, en nog een goede ook!) Maar als ik wat verschillende verhalen ga vertellen kan ik mij wel in wat verschillende richtingen gaan ontwikkelen. Misschien ga ik op mijn blogs wel essays schrijven als Montaigne.

 

 

 

 

maandag 5 oktober 2020

Retraite ganger

 

Om 15.00 uur vrijdagmiddag arriveer ik op het landgoed. Bij de receptie staan 4 mannen te kijken wie daar aan komt rijden. Ik rijd dus maar door naar de slagboom van het parkeerterrein en hoop er het beste van. ( ervaren zelfverzekerde  autorijder) Hemel, gaat dan ding wel open of moet ik straks in zijn achteruit, terwijl die 4 mannen staan te kijken.


Opgelucht haal ik adem als de slagboom inderdaad omhoog gaat en ik door kan rijden. Ik parkeer de auto en ga op zoek naar de locatie waar de filosofische retraite zal worden gehouden. Ik kom langs een bordje “ geen toegang voor gasten van het restaurant”. Ik voel mij niet aangesproken en loop door. Meteen komt er een man in een golfkarretje achter mij aan. Oh, fuck nu heb je het gelazer. “Kan ik u helpen, wat zoekt u”? zegt de man. “Nou ik kom voor de filosofische retraite van de School of Life, maar ik ben wat vroeger gekomen omdat ik niet graag in de file rijd.” ( vrouw van de wereld). “Nee, wie vindt het nu leuk om in de file te staan. Het huis is daar, ze zijn al aanwezig, u kunt er al in” zegt de man en rijdt weer door.




Oh, jeetje ik ben 3 uur te vroeg, dat is compleet imbeciel, ik  moet zorgen dat die mensen mij niet zien. Ik draaide mij om en liep naar de heide. ( rustzoeker, serene wandelaar)

Moet ik nu 3 uur op de heide gaan wandelen, dan ben ik straks helemaal uitgeput. Ah, gelukkig staan er ook bankjes. Shit, het eerste bankje is bezet, maar verderop staat er nog een bankje vrij.



Er komen nog twee mensen aanlopen en zij bewegen zich ook richting het vrije bankje. Ik loop wat sneller in de hoop als eerste bij het bankje aan te komen, maar zorg ervoor dat ik niet ga rennen, want dat staat zo gek. (elegante snelle looppas)

Gelukkig ben ik als eerst bij het bankje en plof neer. Ik heb een krant bij me en ga lezen. ( goed geïnformeerde vrouw van middelbare leeftijd.) Na 2 ½ uur loop ik terug naar de locatie waar de retraite zal worden gehouden en meld mij bij de receptie.  (ervaren retraiteganger, net gearriveerd, helemaal zen)

zaterdag 18 juli 2020

stad of dorp


Er zijn eigenlijk twee versies van mij:

Het dorpse meisje dat in een knus, rommelig huisje woont in het dorp. Dat iedere week hetzelfde rondje door het dorp loopt en dan koffie bij hetzelfde koffietentje drinkt. Naar de bibliotheek gaat en zelf jam maakt. En daar geheel tevreden mee is.

De stadse madam die in een minimalistisch appartement woont. Die iedere week het nieuwste koffietentje gaat uitproberen en tentoonstellingen en de laatste toneelvoorstelling wil zien. Zelf jam maken? Natuurlijk niet, dan wordt de keuken vies!



Ik dacht vroeger altijd dat ik het dorpse meisje zou worden als ik volwassen zou zijn. Niet meer zoekende en tevreden met het leven.  Maar eigenlijk ben ik een stadse madam geworden. Als er meer dan 2 stapeltjes boeken in mijn woonkamer liggen, vind ik het een troep. De boeken waar ik niet mee bezig ben gaan onverbiddelijk uit het zicht, in een aparte kamer. En zelf vlierbessenjam maken doe ik ook niet meer. Wat een gedoe, ik heb 4 uur de keuken moeten poetsen om alle rode vlekken weg te krijgen. En ik eet niet eens jam, dus why bother? Ik had me wel voorgenomen om vlierbloesemsiroop te maken dit jaar. Dat heb ik gepikt van een excursie van Bosbaas.


Het is leuk om dit bij een excursie uit te delen. Maar het is intussen alweer half juli, ik heb nog geen bloesem geplukt, en die bloesem is er intussen ook wel een beetje klaar mee. Dus dat is ook meer een klusje voor dat dorpse meisje en niet voor de stadse trien.

En ja, ik wil iets meemaken. Ik wil verrast worden en nieuwe dingen beleven op cultureel gebied. Dat vind ik spannend, dan maak ik nog wat mee in het weekend. Ik zou er ook graag maandag met mijn collega’s over van gedachten wisselen. Maar die zijn meer van het type dorpsmeisje / jongen. Het interesseert hun dus, geheel terecht,  geen ene reet.

dinsdag 14 juli 2020

Belgisch Park


Het is alweer 27 jaar geleden dat ik in deze buurt in Scheveningen kwam wonen. Dicht bij het strand, maar ver genoeg om er geen last van te hebben.

Om de hoek zat een videotheek. De eigenaar was zo’n zielige man die je ziet bij The Big Bang Theorie, die een comic book store runt. Op een gegeven moment kwam een Videoland om de hoek een winkel openen. De eigenaar van de lokale videotheek sloot meteen de deur. Hij ging er al bij voorbaat vanuit dat zijn klanten over zouden lopen. Wij waren echter op zijn hand en boycotten Videoland. Maar ja, na een half jaar was de videotheek nog steeds niet open, en je wil ook wel eens een film zien, dus toch maar naar Videoland. Het was de enige optie. De eigenaar van Videoland zei: ja maar hij had toch ook een Videoland winkel kunnen openen. Waar. Ik stond eens in de rij achter de voormalige eigenaar van deze videotheek. Hij was zijn portemonnee vergeten. De cassiére wou al zijn boodschappen  terug gaan scannen. Daar heb ik toch zo’n pleuris hekel aan. Ik bood aan zijn boodschappen te betalen. Hij beloofde meteen zijn geld te gaan halen. Ik rekende mijn boodschappen af en wachtte eigenlijk niet op hem. Bij mijn fiets greep hij me beet. Hij wou per sé terug betalen.

Tegenover mijn oude appartement woonde een body builder. Hij had biceps ter grote van kanonskogels en was het hele jaar bruin. Ook had hij een interview in de Nieuwe Revue gehad. Daarin had hij gezegd dat hij dol was op vrouwen met grote borsten. En als je een vriendin had die niet zo gezegend was, “ dan laat je er gewoon wat anders op zetten”. Ik zal nooit vergeten dat hij dat gezegd heeft. Zijn blonde vriendin heeft hem al een aantal jaren geleden in de steek gelaten, en ik zie hem nog wel eens in de wijk, grijs haar nu en die spieren zie je ook niet meer.

Er zat een kaaswinkel. Ik kwam er wel eens maar de eigenaars waren niet mijn vrienden. Als het s’ morgens loeidruk was ging de eigenaresse uitgebreid de beslommeringen doornemen met de huisvrouwen die daar een halfje wit kwamen halen. Als een gestreste werkende vrouw dan geld op de toonbank legde voor een pak Liga werd dit geweigerd. “Gewoon in de rij gaan staan als de anderen. Moet je maar eerder uit je bed komen. “Ik kon dat wijf wel schieten, voor die werkende vrouw. Ik werkte ook wel, maar was altijd ruim op tijd, en wist dat je 20 minuten moest uittrekken voor een bezoekje aan die winkel omdat dat zeikwijf altijd liep te ouwehoeren. Ze hadden wel hele lekkere spullen, dat moet gezegd worden en dat maakte die 20 minuten weer goed.

Op de hoek zat een Albert Heijn, de een na kleinste van Nederland. Je kon er alleen met een mandje boodschappen doen. Ze verhuisden naar een groter pand verderop, en de vader van Charles kocht het pand en hield op de begane grond kantoor. Charles woonde boven.
Verder zat er nog een wereldwinkel, die is er dit jaar mee gestopt. Ik heb nog als vrijwilliger geholpen in 2006 om de boel van binnen van een nieuw verfje te voorzien.

Een stukje verderop zit de kapper, er zitten wel meerdere kapsalons, met van die moderne meisjes. Maar verscholen achter de hoofdstraat zit de kapper waar de locals komen. Hij was vroeger getrouwd, maar kwam er later achter dat hij toch guy was. Hij heeft zijn vast klantjes. De meest zijn al op leeftijd. Hij heeft zijn werkdagen terug gedraaid, eerst niet meer de dinsdag later de woensdag middag ook. Toen heeft hij de hele woensdag maar laten vallen, en what the heck ook maar de donderdag. Dus nu is hij alleen nog open op vrijdag en zaterdag. Maar eigenlijk had hij allang met pensioen moeten zijn, maar is nog even open voor de vaste klanten.

Alexandra woont waar vroeger op de hoek Charles zijn vader kantoor hield. Alexandra heeft economie gestudeerd in Groningen, maar is een begrafenisonderneming begonnen. Ik zag het in ons lokale blaadje en heb haar dus ook gebeld toen ik haar nodig had.

Charles kwam altijd in de Paljas. Dat was de bruine kroeg van Nico. Nico is een oude Indonesische rocker die iedere dinsdag nog een Indonesische maaltijd serveerde in de Paljas. Charles leerde daar mijn man kennen, die daar iedere week zijn kroegavond had. En zo ook mij. We gingen samen naar het strand en naar Hans Teeuwen. We zaten op de eerste rij bij Hans Teeuwen. Toen Hans Teeuwen aankondigde een liedje te gaan zingen, stond Charles op en zei: ik ga even zeiken. Hans Teeuwen stond perplex, want hij hoorde het Charles zeggen en bleef wachten samen met de hele zaal tot Charles terug kwam om hem zijn huid vol te schelden en daarna ging hij pas zijn liedje zingen. Charles dacht dat het allemaal bij de act hoorde en bleef er stoïcijns onder.

Ik vond het zo leuk dat ik Charles vaak tegenkwam als ik weer eens naar de Albert Heijn ging. Ik laat mijn boodschappen dan wel thuisbezorgen, maar ik heb daarbij verkeerde uitgangspunten. Zo ga ik ervan uit dat ik geen alcohol drink en geen koekjes eet. Maar op vrijdag om een uur of 5 denk ik daar vaak heel anders over en dan fiets ik door de straat waar Charles woont en zie hem daar dan vaak met zijn kinderen op straat spelen en ik groet hem en maak soms een praatje.
Charles is zondag in zijn slaap overleden op 48 jarige leeftijd. Hij laat een vrouw en 3 kinderen achter.

vrijdag 3 juli 2020

Wandelen


Ik wil al een tijdje afvallen maar iedere poging verzand in niets. 

Een vriendin wees mij op het twitter account van Tim Knol. Hij is 40 kilo afgevallen en tweet erover op fitknol.

Dus dat ben ik gaan volgen. Een andere vriendin vroeg mij hoe het er nu voor stond. Ik vertelde dat ik het twitter account van Tim Knol volgde maar dat die iedere dag 10 km liep of ging hardlopen.

 Ja, als je werkt kun je moeilijk nog even 10 km per dag gaan wandelen, zei ik. Maar mijn vriendin greep in, je kunt toch naar je werk gaan lopen, zei ze. Ik vond het een achterlijk idee. Maar het liet me niet los. 

En toen ik de maandag erop toch vroeg op was moest ik er weer aan denken. En ik heb mijn wandelschoenen aangetrokken en ben naar mijn werk gelopen. En weer terug naar huis. En sindsdien doe ik dit als basis. 

Ik doe het nu 2 weken. Maar vaak komt er ook iets tussen moet ik zeggen. Het regent keihard, of ik ben te laat opgestaan. Dan heb ik weer een blaar en neem ik de tram terug. Maar de basis is nu: lopend naar het werk en terug.

En soms spijbel ik.