zaterdag 1 april 2017

Dropping van de tuinkabouter

Ik was gisteren bij mijn moeder en het ging niet zo goed met haar. De wijkverpleging had de huisarts gevraagd een huisbezoek te doen. Omdat ik er toch was, bleef ik op huisarts wachten. De huisarts kwam en keek bedenkelijk en ging met het ziekenhuis bellen om te vragen of zij het over wilden nemen. Mijn moeder mocht naar het ziekenhusi komen, maar ik moest haar dan wel even brengen. Nu was ik op de fiets. Het ziekenhuis is toch zo’n drie kwartier fietsen met mijn moeder achterop, dus ik heb maar een taxi gebeld. In het ziekenhuis werden allemaal testen met mijn moeder gedaan en tussen de bedrijven door zat ik op een stoel te wachten in een kamertje. Dus ik ging een beetje op mijn telefoon kijken. Ik schok, ik werd genoemd in een bericht op Facebook.

Marije Braakman schreef:
De zinkende surfer heeft al sinds 2015 het voornemen om tuinkabouters te droppen, ik zocht het even terug op haar blog: "1. Koop een tuinkabouter en plaats hem in iemands voortuin. ( Ben vandaag meteen naar een tuincentrum gegaan voor een tuinkabouter, maar ze zijn best duur, en erg lelijk. Dus hoewel ik dit een super actie vind die ik echt wil uitvoeren, wacht ik nog even tot ik een tuinkabouter in de aanbieding vind die er wel mee doorkan)" En ik zie dat ze hem vorig jaar ook weer noemde..

Nu zijn die tuinkabouters dus in de aanbieding en ik blijk indruk te hebben gemaakt met mijn voornemen dus ik word er nu aan herinnert dit eens uit te gaan voeren.

De interesse voor tuinkabouters komt eigenlijk door de film Amelie

. Een franse film over een jonge vrouw die zich met niemand bemoeit. Maar dan vindt zij in de muur van haar huis een oud doosje met de schatten van een jongetje die ze daar in heeft bewaard. Zij besluit het doosje bij de eigenaar terug te brengen en als die daar blij mee is dan zal zij zich in het vervolg met de levens van anderen gaan bemoeien.
Een van die levens is het leven van haar vader. Hij heeft altijd de wens te reizen maar doet dit niet. 


Amelie ontvoert de tuinkabouter van haar vader en geeft die mee aan een stewardess. De stewardess neemt foto;s van de tuinkabouter bij het Vrijheidsbeeld in Amerika, de Chinese muur en meer van deze plaatsen en stuurt deze naar de vader op.


 De vader kan het niet uitstaan dat de tuinkabouter doet wat hij steeds uitstelt en als de tuinkabouter weer thuiskomt, gaat de vader eindelijk op reis.

Een tijdje nadat deze film is uitgekomen is er in een bos in Frankrijk een hele groep tuinkabouters in een bos gevonden. Zij waren uit tuinen ontvoert en naar deze plaats in het bos gebracht door het tuinkabouter bevrijdings front. Ook in Nederland zijn ze actief.



Maar dit even terzijde, als achtergrond informatie. Het is natuurlijk duidelijk dat ik om nog enigszins geloofwaardig wil blijven meteen tot actie moest overgaan. Gisteren was ik dan met mijn moeder in het ziekenhuis maar vandaag had ik geen goede smoes.
Dus ik heb er een gekocht en ben er een huis voor gaan zoeken.
Het was best een aardige tuinkabouter


En ik ging op zoek naar een mooie tuin voor mijn tuinkabouter.
Ik vond een tuin die wel wat vrolijkheid kon gebruiken.


Maar ik was bang dat mijn tuinkabouter hier depressief  zou worden. Ik werd al triest toen ik langs deze tuin liep met al die tegels. ( Hoewel ik de foto roteer, komt hij toch op de zijkant terecht dus even je computer draaien)

Daarna zag ik een tuin waar mijn tuinkabouter zich goed zou kunnen verstoppen, maar niemand zou ooit weten dat er een tuinkabouter in de tuin was gedropt. ( zie vorige opmerking.)


Eindelijk vond ik een ideale tuin voor mijn kabouter.

 Een tuin met veel kunst bloemen, dus het hele jaar pret. En met zilverkleurige stenen. Ik denk dat de eigenaren het leuk zullen vinden dat er een tuinkabouter is aangewaaid. Mijn tuinkabouter heeft een goed thuis. En ik weer iets van mijn to-do lijstje uit 2015 afvinken.


donderdag 30 maart 2017

Eindelijk lente


Vandaag was het dan eindelijk lente en ik kon vanavond uit mijn werk neerploffen op mijn oude leren bank, die ik in de tuin had geparkeerd toen hij te lelijk was geworden voor de woonkamer. Hij heeft de respectabele leeftijd van 18 jaar en ziet er niet meer uit, maar zit nog heerlijk. De bank heeft een goed plekje onder een afdakje, dus hier kan hij zijn oude dagen slijten.

Dit jaar was mijn voornemen om eindelijk eens mijn tuin om te toveren in een Japanse tuin.
Toen ik dit huis kocht was de tuin onder architectuur aangelegd. Eerst bloeide hij wit, dan blauw en daarna  roze.



Ik pleurde die planten er meteen uit. Ik gaf ze geen water, je doet het of je gaat maar weg was mijn motto, en een ieder die iedere dag besproeid moest worden legde al gauw het loodje. Weg was het wit- blauw- roze  harmonie effect.

Ik begon met een nieuwe ploeg. Zij die groen bleven in de winter kregen een plekje in de tuin. Natuurlijk mocht de appelboom blijven en ook voor de toverhazelaar maakte ik een uitzondering.  Maar voor de bodembedekkers legde ik strakke banen aan met mos, rode vetplanten en van die groene bodembedekkers.

We zijn inmiddels 18 jaar verder, en er is geen enkele strakke  baan meer te ontdekken in mijn tuin. De Yacca’s heb ik ieder jaar weer terug gebracht tot één exemplaar per unit. Maar de Italiaanse aronskelk woekert inmiddels door de halve tuin.
Hier moet eens goed ingegrepen worden dacht ik. Maar vanavond zat ik op die aftandse leren bank en zag hommels komen en gaan bij de paarse dovenetel, onkruid dat ik eigenlijk al had moeten trekken. 

Ik dacht, wat kan het nu voor een kwaad, wie zit er nu op een Japanse tuin zonder paarse dovenetel te wachten en die hommels zeker niet. En het is best wel gezellig met al die aronskelken.

Dus nu kan ik zonder schuldgevoel op mijn oude bank in de tuin ploffen. |En de tuin lekker de tuin laten.

zondag 22 januari 2017

De laatste verdubbeldaad


Ik heb dit weekend de Verdubbeldame geholpen om haar aller-aller-laatste verdubbeldaad te verrichten.  Om verdubbeldaad 150 te voltooien ben ik samen met Firma Fluitenkruid gaan couch surfen bij de Verdubbeldame. Zodoende kon zij haar laatste daad afvinken, maar ik moet jullie zeggen, voor mij viel het niet mee,Ik heb een heel zwaar, zwaar leven. 



We begonnen met een lunch met zalige pompoensoep, daarna ging ik met Firma een wandeling maken over de dijk naar Bemmel. We zagen allemaal mensen schaatsen, en het was zonnig weer. Na de wandeling, waarbij we overigens bijna overreden werden door jochies op de fiets en agressieve automobilisten uit Bemmel, gingen we borrelen

Ja dat zware, zware leven,  was bijna tot een einde gekomen.

Maar daarna gingen we uit eten, want de verdubbeldame wou vieren, dat haar verdubbeldaden-dagen tot een einde waren gekomen. Op de weg terug zagen we een enorme sterrenhemel omdat er geen  lichtvervuiling was, helaas konden we alleen maar gissen welk een prachtige hemellichamen we zagen, want onze kennis van het sterrenstelsel liet toch iets te wensen over,Ja ik heb een heel zwaar leven, dus het komt er maar niet van om die hemellichamen te leren kennen.


Na het eten begon de bonte avond, waarbij er liedjes door \Firma werden gezongen, begeleid door een ukulele. Ik had ook 2 songs voorbereid, en de Verdubbeldame gaf een voorbeeld van haar optredens . We speelden nog een bordspel, Dixit, geweldig.  Het was zeer geslaagd, maar daarmee vestigde het de aandacht op een normale avond van mij, waarop dit soort dingen niet gebeuren, ja het is echt waar:Ik heb een heel zwaar leven.

Toen ving het eigenlijke couchsurfen plaats, maar voor de foto verwijs ik graag naar de Verdubbeldame 

De volgende dag, gingen Firma en ik na een uitgebreid om half twaalf huiswaarts.  Maar het zat ons niet mee, toen we eindelijk in Ede Wageningen waren aangekomen viel de bovenleiding uit, en moesten wij terugreizen naar Nijmegen. Via Oss, Den Bosch en Breda, kwamen we in Zwijndrecht in bussen terecht. Onderweg wou Firma nog haar ukulele tevoorschijn halen om de reis een beetje te veraangenamen. Maar er was een snaar gebroken, dus dat zat er ook niet in.  De reis terug duurde 5 uur, jawel ik heb echt een heel zwaar leven.Firma Fluitenkruid heeft ook een blog geschreven over deze gathering. Zij ervoer het niet als zwaar maar zij zong wel een liedje van Brigitte Kaandorp getiteld : ik heb een heel zwaar leven. Haar blog vind je hier

Voor de liefhebber  volgt hier mijn tekst van het lied voor de Verdubbeldame op de bonte avond :

Op de wijze van: The Funck Soul Brothers:


De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Right About Now
'bout now
'bout now
'bout now
Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame
Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame
Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
'bout now
'bout now
'bout now
'bout now
'bout now
'bout now
'bout now
Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Right...About...Now
Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame
Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
'bout now
about now
about now
about now
about now
about now
about
Right about now
'bout now
about now
about now
about now
about now
about now
about
Right about now
'bout now
about now
about now
about now
about now
about now
about
Right about now
'bout now
about now
about now
about now
about now
about now
about
Right about now
'bout now
about now
about now
about now
about now
about now
about
Right about now
'bout now
about now
about now
about now
about now
about now
about
Right about now
'bout now
about now
about now
about now
about now
about now
about
Right about now
'bout now
about now
about now
about now
about now
about now
about
Right about now
'bout now
about now
about now
about now
about now
about now
about
Right about now
'bout now
about now
about now
about now
about now
about now
about
Right about now
Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now
De Verdubbeldame, Check It Out Now
De Verdubbeldame, Right About Now


dinsdag 17 januari 2017

Wij zijn allemaal moleculen


Een paar jaar geleden was ik in Nepal en kreeg ik les van een Tibetaanse monnik. Wat het meeste indruk op mij maakte was zijn verhaal over verbondenheid.



Hij vertelde:
Sommige mensen denken dat ze recht hebben om hier te komen omdat ze een vliegticket hebben gekocht. Maar je hebt niets aan een vliegticket. Er moet een piloot zijn om het vliegtuig te besturen, er moeten mensen het vliegtuig bouwen, er moet iemand zijn die asfalt maakt om een startbaan te maken, zodat het vliegtuig kan opstijgen. Alleen maar zwaaien met een vliegticket helpt niet als niet al deze mensen er waren geweest om de reis voor je mogelijk te maken.

Daar moest ik weer aan denken toen ik het kinderboek Wij zijn allemaal moleculen las.



Daarin vertelt onze hoofd persoon :
Je wet toch dat het menselijk lichaam uit biljoenen moleculen bestaat,hé?
Moleculen bestaan uit atomen. Als iemand sterft, breken de moleculen af in kleinere moleculen en in individuele atomen. Dus stel dat een koolstofatoom deel is van een molecuul in iemands been. Als diegene sterft  kan dat atoom deel worden van een molecuul in iets anders, bijvoorbeeld een bloeiende bloem, of zelfs een ander mens. Of een zuurstofatoom uit je broodje kan terechtkomen in een molecuul van je hersenen.
Nou wouw, zomaar even de reïncarnatie uitgelegd. En het toppunt van verbondenheid.



Rest mij je nog te bedanken dat je mijn volgende vakantie mogelijk maakt. Want misschien ben jij wel degene die een kopje koffie verkoopt aan de man die asfalt gaat leggen op de weg waar straks de vrachtwagen over rijdt die het zadel vervoert van de fiets die ik deze zomer ga huren. Of wie weet, en dat zou helemaal super zijn,  sta je wel een atoom aan hem af.

woensdag 16 november 2016

The perks of being a kindness ninja

Ik zat een beetje met de vraag te worstelen wat nu een geefactie is. Is een briefje op een voorruit plakken met een inspirerende tekst een geefdaad? Als de eigenaar van de auto er om moet lachen en het zijn dag goed maakt wel, maar als die het chagarijnig wegveegt mompelend schorem een beetje  viezigheid op mijn auto plakken, en niet eens leest wat erop staat, is het dan nog steeds een geefdaad?

Mijn moeder maakt het helemaal mooi. Zij is slecht ter been en wordt opgehaald door een vrijwilliger om haar naar de kapper. Zij beweert hierover: Ja, sommige mensen vinden het zo fijn om iets voor een ander te doen, ik maak hun hele dag goed. Ze keert het gewoon om. Niet de vrijwilliger doet een goede daad, maar zij. En maar beter ook want als mijn moeder zou zeggen Ik kan niets meer en ben iedereen maar tot last, het zou beter zijn als ik er niet meer was.  Dan kan je maar beter de hele dag goed zitten te zijn door aanwezig te zijn voor de verpleegster die haar steunkousen komt aandoen, ( anders zou ze geen werk of inkomen hebben) de mijnheer die haar eten komt brengen ( anders heeft hij geen doel in zijn leven) en s avonds weer voor de verpleegster die haar steunkousen komt uitdoen. En voor het bezoek natuurlijk ( dat vinden ze gezellig)

Maar ondertussen zat ik nog steeds  te worstelen wat nu een geefdaad was. Gelukkig kwam het antwoord gewoon in mijn mailbox. Ik heb vorig jaar meegedaan aan #100happydays en daar is nu een vervolg op in de vorm van 100 goede daden in een dag, week, maand of een jaar. En daarmee krijg je dan een certificaat dat je een Ninja, Master Fellow of  Apprentice bent.

Ik ben met de lijst aan de slag gegaan, maar ik ga hem niet naar de letter uitvoeren, ik haal er wel inspiratie uit. Er staat bijvoorbeeld op dat je speelgoed naar een weeshuis moet brengen. Ik ken niet eens een weeshuis. Maar de Albert Heijn heeft wel een actie met de Goedzak, je kunt dan een tas ophalen bij de Albert Heijn hier speelgoed in stoppen en weer afgeven. Zij zorgen dat het speelgoed goed terecht komt. Ik heb de zak al opgehaald en ga hem dit weekend vullen.

Er staan ook meerdere acties met bloemen op, dit inspireerde mij om een bosje bloemen bij het secretariaat neer te zetten, en een extra bosje bloemen te kopen en deze in het krat dat voorop een damesfiets zat achter te laten. Misschien dacht de dame van de fiets wel: he, ik heb een goede daad gedaan, want door een krat op mijn fiets te plaatsen heb ik iemand in de gelegenheid gesteld om er een bosje bloemen in achter te laten.  



Wil je je ook aanmelden als kindness ninja dat kan op:  www.kindnessninja.me 

donderdag 10 november 2016

Geefmaand november



Ja, ik doe dus mee aan geefmaand november 2016

Voor mij is het een oefening om mijn beste beentje voor te zetten. Geven dat doe ik natuurlijk het hele jaar wel, maar deze maand probeer ik mij gedurende de dag af te vragen: kan dit beter? Ik loop nog  even die extra mijl . Ik heb hier al een paar jaar geleden over geschreven. Maar op de Facebook pagina van de geefmaand zie ik vaak staan bij een geefactie: Ja maar dat is toch gewoon, dat doe je normaal ook, dus waarom is dit opeens een geefactie.

Dus ik wil toch nog even in herhaling vallen:In de Romeinse tijd was een burger verplicht om voor een soldaat voor één mijl zijn bepakking over te nemen. Op een dag liep een garnizoen voorbij en een soldaat vroeg aan een burger om zijn verpakking over te nemen. Na een mijl zei de soldaat: stop maar je plicht zit erop. De burger zei: deze mijl heb ik gelopen omdat het mijn plicht was, de volgende loop  ik voor jou.

In de Geefmaand doe ik iedere dag een geefactie, maar ik probeer mij de hele dag bewust te zijn van mijn medemens en hoe ik,zonder mezelf al te veel geweld aan te doen, zijn dag prettiger kan maken. Een vriendelijk woord, een briefje, een mailtje, het is zo simpel maar vaak kom je er niet toe.  Maar deze maand  probeer ik die extra mijl te lopen.Niet omdat het moet, gewoon omdat het kan..Ik schrijf er niet zoveel over op de Facebook pagina van de Geefmaand omdat ik ook wel een beetje bang ben voor discussies zoals:

Ik zag bij de geefmaand november dat jij het een goed doel vindt dat je naar mijn optreden komt, ik dacht dat je mijn optredens fantastisch vond en graag kwam kijken. Daarom heb ik een kaartje voor je geregeld.”
Ik: Nou weet je eerlijk gezegd kom ik om jou een hart onder de riem te steken en hoezo heb je een kaartje voor me geregeld ik moest er 10 euro voor neertellen.

En eigenlijk doe ik niet van die hilarische, tranentrekkende acties dit jaar, maar ik werk over op mijn vrije dag, ik koop een kaartje en ga naar een concert waar ik eigenlijk niet naar toe wil, maar alleen ga om iemand anders een hart onder de riem te steken en ik hoop dat ik er ook nog aan toe kom om toch nog een hilarische actie te bedenken.

Nou ja,  ik  ben met een keileuk project bezig: de sinterklaas surprise. Ik heb er in ieder geval reuzenveel lol in. Ik ga deze geefactie eens in geuren en kleuren uitbeelden, lees je mee?

Ik heb dit jaar mijn broer getrokken. Dus ik moet een surprise voor hem maken. Mijn broer is een beetje saai, werkt in de IT maar heeft één grote passie en dat is ruimte vaart.

Ik heb het volgende gedicht:

Peter je werkt al jaren in de I.T.
Het is wat saai niet echt oké

Je kunt elke klus nu wel klaren
Je doet dit werk al zoveel jaren,

En je moet nog jaren doorwerken,
Om de staatskas te versterken

Je krijgt pas AOW met 80 jaar
Dan ben je met die I.T. wel klaar.

Dus je kunt nog met een 2e carrière beginnen
En deze keer iets leuks verzinnen

Ga lekker werken voor NASA
Wubbo Ockels achterna

Ruimtepak aan met je haren los
Lekker dansen in de kosmos
Ga naar de sterren en de maan
Dat is pas een wereld baan

Sint heeft een stappenplan bedacht
Zo kom je werkelijk in je kracht

Volg de stappen één voor één
Dan ben je zo door de sollicitatieprocedure heen


En dan komt nu de surprise:














En het cadeautje: een herziene versie van een boek van Wubbo Ockels

 Ja en wat is hier nu geefmaand-november-achtig aan, hoor ik je denken. Iedereen maakt toch een surprise in november als ie in december sinterklaas viert? 
 Ja dat is zo, maar ik ben speciaal hiervoor dus nieuwe (dure) inkt voor mijn kleurenprinter gaan kopen zodat het masker van Wubbo Ockels in kleur kon worden geprint en niet in zwart wit. En omdat ik ook nog eens lopend naar de winkel ben gegaan heb ik dus letterlijk die extra mijl gelopen.



  

donderdag 15 september 2016

Lijstjes

Ik ben de laatste tijd boeken aan het lezen over lijstjes. Een zoekopdracht Romans- lijstjes, bij de bibliotheek geeft een divers aanbod.

Er zijn een aantal boeken die als thema hebben dat de hoofdpersoon een lijstje met dingen moet doen. ( Since you ‘ve  been  gone,  een bijzonder jaar ) Eigenlijk komt de hoofdpersoon dan uit haar comfortzone, maakt avonturen mee en maakt nieuwe vrienden en ontmoeten passant ook nog de man van haar dromen. “Het staat op mijn lijstje” vond ik het leukste boek in dit genre Hier geeft de hoofdpersoon een lift  aan een vrouw die net van de Weight Watchers komt en vanavond heeft gevierd dat ze 50 kilo is afgevallen. Ze krijgen een ongeluk en de vrouw komt om het leven. De hoofdpersoon gaat dan het lijstje met dingen die de vrouw had willen doen als ze 50 kilo was afgevallen uitvoeren.


Een ander thema is dat de hoofdpersoon een lijstje maakt met dingen die moeten gebeuren, stoppen met roken, relatie verbreken, schuur opruimen. De twee boeken met dit thema heb ik allebei niet uitgelezen.  Het waren vervelende boeken ook al klonken ze veelbelovend op de achterflap.

Weer anders is het boek : De lijst van mijn wensen. Hierin  wint de hoofdpersoon de lotto en maakt dan 3 lijstjes. Een lijst met dingen die ze nodig heeft (dunschiller van € 1,10 bij de Lidl) en een lijstje met haar wensen ( een luxe winterjas van een bekende ontwerper). En dan blijkt dat ze alles wat ze nodig heeft gewoon kan betalen zonder haar lot te verzilveren. En dat doet zij dan ook niet. Zij is tevreden met haar leven. Haar man wil juist promotie maken om een dure auto te kunnen kopen.  Dit gaat natuurlijk mis en haar man verzilverd het geld, gaat weg en koopt alles wat hij zich maar wensen kan. En komt er vervolgens achter dat dat niet was wat hij nodig had. Een heel leuk boek, heeft ook 30 weken in de Franse bestsellerslijst gestaan.
Het laatste boek zet je aan het denken, wat zou  ik willen veranderen aan mijn leven als ik de lotto won. Ik denk ook niets.
En eigenlijk wil ik tot het einde van het jaar lekker in mijn comfortzone blijven. Ik wil namelijk afvallen en ik merk dat als ik allemaal spannende projecten aanpak, dat er van dat afvallen niet veel komt. Dus laat mij maar lekker rustig aan naar het einde van het jaar toe sukkelen. Alleen aan het eind van deze maand ga ik een weekend bij een Tibetaanse Lama in de leer. En in oktober nog een cursus bij de Volksuniversiteit. En in November Geefmaand.

Ach ja, mijn comfortzone is nogal breed.