vrijdag 3 juli 2020

Wandelen


Ik wil al een tijdje afvallen maar iedere poging verzand in niets. 

Een vriendin wees mij op het twitter account van Tim Knol. Hij is 40 kilo afgevallen en tweet erover op fitknol.

Dus dat ben ik gaan volgen. Een andere vriendin vroeg mij hoe het er nu voor stond. Ik vertelde dat ik het twitter account van Tim Knol volgde maar dat die iedere dag 10 km liep of ging hardlopen.

 Ja, als je werkt kun je moeilijk nog even 10 km per dag gaan wandelen, zei ik. Maar mijn vriendin greep in, je kunt toch naar je werk gaan lopen, zei ze. Ik vond het een achterlijk idee. Maar het liet me niet los. 

En toen ik de maandag erop toch vroeg op was moest ik er weer aan denken. En ik heb mijn wandelschoenen aangetrokken en ben naar mijn werk gelopen. En weer terug naar huis. En sindsdien doe ik dit als basis. 

Ik doe het nu 2 weken. Maar vaak komt er ook iets tussen moet ik zeggen. Het regent keihard, of ik ben te laat opgestaan. Dan heb ik weer een blaar en neem ik de tram terug. Maar de basis is nu: lopend naar het werk en terug.

En soms spijbel ik.

zondag 28 juni 2020

Henry

Ik heb al over twee overleden vrienden geschreven dit jaar.

Maar het gaat maar door.

Vorig weekend ging ik het Broodspoor lopen met een oude vriendin. Niet dat ze oud is, maar onze vriendschap wel, want we zijn al sinds ons 15E  vriendinnen. En toen ze op Facebook zag dat ik een graffiti wandeling in Amsterdam had gemaakt vroeg ze of ik zin had om met haar de wandeling in het spoor van Herman Brood te doen. Een andere vriendin wou ook inhaken, maar ging eerst nog naar haar demente moeder in de Bijlmer. Dus die zouden we ontmoeten bij ons eindpunt: Het Hilton, waar Herman van het dak sprong.

Toen we langs het Leidseplein kwamen moest ik denken aan de oude tijden. Toen we nog punk waren en met 10 man op Dr Martins en met hanenkammen het Mairrott Hotel inliepen om een pakje sigaretten te kopen. Ik vroeg  aan Marion of nog wel eens wat hoorde van die jongens.

Ze vertelde dat één van hun, degene die ik ook als Facebook vriend heb, zelfmoord had gepleegd. Ik ging die avond kijken en zag dat hij op de dag van zijn zelfmoord echt veel dingen had gepost op Facebook. Ook over zelfmoord, maar ik heb zijn posts niet gezien. Totdat die vriendin erover vertelde.  En als je nu denkt dat ik misschien heel veel Facebook vrienden heb, dat heb ik dus niet. Ik heb er maar 53, nu dus 52. Omdat ik geen vrienden wil zijn met mensen die ik geen slaapplek zou aanbieden als ze bij mij op de stoep zouden staan. Dat is mijn standaard om vrienden te worden op Facebook. 

Maar bij Henry, de vriend van vroeger die dus zelfmoord heeft gepleegd mocht ik altijd blijven slapen in zijn kraakpand in Amsterdam. Het was er een zooitje. Je kwam er binnen via een ladder tegen de achtergevel. Er liep een niet zindelijke hond rond, die overal scheet. En als je op een feestje kwam liep Fabiola er ook rond. En die werd kwaad als je haar tasje van de stoel verwijderde.Maar Henry was relaxed, maar soms ook wel onder invloed. Later verloren we elkaar uit het oog, tot ik een jaar geleden weer Facebook vrienden met hem werd. Het leek hem wel goed te gaan. Maar we hadden geen echt contact, alleen via Facebook. En dan opeens die mededeling van mijn vriendin. En ik ging kijken… naar die laatste dag op Facebook. Er waren wel 10 berichten op die laatste dag van hem.

Waarom heb ik zijn berichten niet gezien. Niemand heeft erop gereageerd. Wat ellendig. Die avond beëindigde hij zijn leven.

vrijdag 19 juni 2020

Het is Maak-er-wat-van-dag



Ik zag vanmorgen op instagram dat het internationale sushi dag was. Een paar plaatjes verder bleek het ook Picknick dag te zijn. Wat een onzin, krijgt al het eten nu een aparte dag? Pindakaas dag bestaat al, dit is op 24 januari.


Wat komt hierna een eigen dag voor elk E-nummer?
Heiligen hebben al een eigen dag en de meeste ziektes hebben ook een eigen dag of zelfs een week.

Wat ik wel weer leuk vind is dat het morgen Record Store Day is. Dan komen er nieuwe lp’s uit. Kijk, dan doe je iets met zo’n dag. Frites Modern geeft ook een nieuw singeltje uit. Terug naar af.

Maar je kunt natuurlijk ook zelf een dag verzinnen. Lekker-een-dagje-naar-het- strand dag. Of vandaag-eens-lekker- helemaal- niets-dag.
Zelf ben ik wel voorstander van Vandaag- drink- ik- van- alles- behalve- melk- dag. Zo’n dag heb ik wel 365 dagen per jaar. Maar dit jaar zelfs 366 dagen.


vrijdag 12 juni 2020

Ronald


Ik heb even geen blog geschreven omdat mijn hoofd er niet naar stond.

Mijn collega Ronald heeft een herseninfarct gehad. In de nacht, en toen hij s’ morgens niet op kantoor kwam, heeft mijn baas de politie gebeld. Die hebben uiteindelijk de deur geforceerd en hem verlamd in zijn bed gevonden. Hij kon ook niet meer praten en zat opgesloten in zijn lichaam. Ik wist meteen : dit is niets voor hem. Niemand zit er op te wachten, maar bijvoorbeeld Steven Hawking heeft er mee leren omgaan.

Ronald is geen Steven Hawking. Hij kon op een gegeven moment in het ziekenhuis op de intencive care zijn hand weer bewegen en trok zijn sondes eruit. Zijn kinderen hebben geprobeerd met videobellen hem over te halen de sondes te laten zitten. Dit deed hij, maar later is in overleg met de artsen besloten om zijn leven te beëindigen.
Gisteren was de crematie en ik heb een praatje gehouden.

Hier volgt de tekst:


Ik leerde Ronald kennen toen ik in 2007 bij Top en Co kwam werken en met hem een kamer ging delen.
Je vertelt je collega waarmee je een kamer deelt van alles. Wat je s’avonds gaat eten (Het liefst Indonesisch), naar welke tv programma’s je kijkt, (kwissen en natuurlijk Celine Huijsmans) en hoe hoog je energierekening is (zeer laag). En Ronald was altijd erg open, en praatte graag.

Ronald stond altijd klaar voor mij als ik een vraag had over het werk. Ook keek hij vaak even stiekem het werk van zijn collega’s na. Bijvoorbeeld of ze niet vergeten waren de bijtelling btw privé gebruik te boeken. Niet om ze de loef af te steken. Maar om te helpen, en te zorgen dat alle zaken goed liepen. Dit wist ook iedereen. Hij had nooit ruzie met een collega. Dat was ook niet mogelijk want hij was altijd rustig en een goed mens. De klanten zagen dit ook. Dit blijkt wel uit alle schriftelijke en telefonische reacties van de laatste dagen.

Ik reed vaak met hem mee naar klanten. In zijn oude Ford. Want hij vond het onzin om geld uit geven aan een dure auto. Je staat er toch maar mee in de file. Daarom kocht hij ook een scooter, zodat hij langs alle auto’s in de file naar zijn werk kon sjezen. Ook in het weekend ging hij er graag met zijn scooter op uit. Dan reed hij rond in het Westland, dat sinds zijn jeugd zo veranderd was.

Vorige zomer kreeg Ronald een herseninfarct. Maar hij knapte snel op en ging aan zijn gezondheid werken. Hij kwam op de fiets naar het werk en ging op dieet. En de dokters zeiden dat hij weer gezond was.
Het is daarom extra wreed dat hij opnieuw een herseninfarct kreeg. 
Ik ga hem erg missen.

maandag 1 juni 2020

De 1e ronde


Vandaag 1 juni gaat de lockdown een beetje van het slot. Restaurants, musea en theaters gaan weer open.  En ik heb voor allemaal reserveringen gemaakt deze maand. Ik ga naar het Kunstmuseum, Gem en het Stedelijk. 2 x lunchen en een keer naar de Rundfunk in de bioscoop. Ik ken Rundfunk niet, maar het lijkt me wel leuk, dus het wordt een verassing. En naar het Nationaal Toneel.  Want het mag weer.

In maart schreef ik nog dat ik eerst helemaal geen zin had in 2 maanden lockdown, maar toen met plannetjes kwam om deze periode goed door te komen. En dat is goed gelukt.
Je leest veel over mensen die het na de lockdown helemaal anders gaan aanpakken. Maar ik wil eigenlijk op de oude voet verder. Een paar dingen zullen wel blijven.

De afgelopen tijd ben ik vrijwel niet met het openbaar vervoer gegaan. Het was niet noodzakelijk, dus ik pakte de fiets. Ik heb hele lange fietstochten gemaakt. Het voordeel hiervan is dat ik nu veel gemakkelijker fiets. En dat wil ik erin houden. Ook heb ik mijn 1e auto gekocht. Collega’s willen niet meer dat ik met hun meerijd naar klanten ivm de anderhalve meter. Dus eindelijk de stap gezet en zelf een auto gekocht.

En ik heb net als de rest van Nederland mijn huis opgeruimd. Ja, ook dat rommelhok onder de trap, het gereedschap en de schuur. En daar ben ik heel blij mee. Alles ook een keer goed gepoetst. 

Bij het opruimen kwam ik ook een oude inktcartridge tegen. De printer was van mijn werk, maar was niet meer zo goed dus ik mocht hem mee naar huis nemen en de reserve inkt ook. Alleen kreeg ik het ding niet aan de praat, dus mijn zwager nam hem mee voor de knutselhoek voor kinderen met downsyndroom. Maar de inkt bleef achter. Het had geen zin om de inkt naar de kringloop te brengen, want de kans dat daar iemand komt die toevallig net deze printer heeft leek mij vrijwel uitgesloten. Weggooien vond ik zonde, want nieuw kost het € 140,-- euro. 

Dus vanmorgen maar eens een advertentie op marktplaats gezet met een foto en een vraagprijs van 
€ 25,-. Na een kwartier ging de telefoon. Het was meteen verkocht. Ik begreep dat ik wellicht te weinig had gevraagd, maar wie wil er nu tweedehands inkt? Ik zette de advertentie op gereserveerd. Even later kreeg ik nog een mailtje van iemand die ook de inkt wou hebben vertelde dat ik te weinig had gevraagd en er € 75,- voor bood, als de eerste koper niet thuis zou geven. Het was wel een aardig mailtje dus ik schreef een mail terug dat ik blij was ervan af te zijn en het pakketje al voor verzending klaar had staan. Daarop kreeg ik een mail terug. Ik vond het heel grappig, hier is ie:



Bedankt voor uw mail.
Uiteraard is de koper een handelaar.
Geen particulier die zo’n laserprinter thuis heeft staan.
Maar juist omdat het een handelaar is vind ik dat hij een nette prijs moet bieden.
Geen misbruik maken van een te lage vraagprijs.
(Geen idee wat uw prijs was…die staat niet meer op Marktplaats)
Dat u allang blij bent er vanaf te zijn…..daarmee probeert u uw eigen geweten te sussen.
U heeft die toner te snel en te goedkoop weggedaan.
Het woord “verkopen” is kennelijk niet eens op zijn plaats.
Sinterklaas is pas op 5 december..en een extraatje is altijd welkom in deze tijden lijkt me…
Als die toner in de weg stond en geld niet belangrijk is…waarom dan niet meteen weggegooid?
Dat gaat nog sneller…

Dat iemand op een zonnige pinksterdag de tijd neemt om mij een mail te sturen over iets wat hij niet gaat krijgen verbaast me. Maar ik vind het juist leuk dat er koopjes te vinden zijn op marktplaats. En iemand die met Pinksteren om 8.00 s’ morgens al zit te handelen, mag er ook wat aan verdienen. Nu blijf ik over met de vraag wat ik met de € 25,- ga doen. Want het is eigenlijk geld van kantoor, dus ik denk dat ik morgen maar eens moet gaan trakteren op ijs.


woensdag 20 mei 2020

Levensmotto


Vorige week zaterdag ben ik naar de Kleine Komedie gegaan naar een voorstelling Een Antwoord op alle vragen. De ondertitel was, welkom in je eigen huiskamer. Het was natuurlijk online, je kon vooraf je vraag insturen en in de voorstelling werden de vragen beantwoord.



Mijn vraag was natuurlijk mijn stokpaardje: wat is je levensmotto. Het levensmotto van Laura van Dolron was, dit hier nu. Eerst komt het leven, dan het motto.
Dat is natuurlijk mooi, en het is goed om in het moment te leven, maar het is niet erg richtinggevend.
Mijn levensmotto is: Wees dankbaar. Ook niet zo richtinggevend eigenlijk. Maar daarnaast heb ik nog een levensmissie waarin ik beschrijf wat voor rollen wil vervullen in mijn leven. In mijn biebje vond ik deze week een boek waarin uitgelegd wordt hoe je een levensmissie schrijft: Ik, gezond egocentrisme, meer effectiviteit. Ik heb mijn missie al geschreven, maar als je het boek wilt lezen mail me dan op dezinkendesurfer@gmail.com. Dan stuur ik het boek naar je op. ( dit kan maar bij 1 x, want ik heb maar 1 boek, dus wie het eerst komt krijgt het)



Zelf ga ik nog een stapje verder. In mijn levensmissie behandel ik 8 rollen die ik wil vervullen en daarnaast maak ik een begroting waarin ik geld vrijmaak voor het vervullen van deze 8 rollen. Als ik dit aan mensen vertel dan zeggen ze vaak: maar ik geef niet zoveel geld uit, dus dat heeft voor mij geen zin. Dat is nu ook juist mijn probleem, ik geef niet zoveel geld uit. Maar als je in je missie schrijft dat je Rak daden wil doen om andere mensen een goede dag te bezorgen, helpt het als je een maandelijks budget hebt en kijkt of je het wel uitgeeft aan Rak daden. Anders blijft het maar een beetje bij loze woorden. Hoewel er genoeg goeds te doen is wat geen cent hoeft te kosten, is het ook wel leuk om te zien dat een deel van je geld goed besteed wordt.

En jullie, hebben jullie een levensmotto?



vrijdag 15 mei 2020

Dieven in de nacht


In mijn vorige blog vertelde ik dat ik het graf had opgeknapt en hoe trots ik daar op was.


Omdat het al een tijdje niet regent ging ik het nieuw geplante boompje water geven. Maar toen ik bij het graf kwam, stonden de stenen er nog wel, maar was het boompje verdwenen.

Ik was zo verbaasd, wie kon dat nu gedaan hebben? Daarom ben ik op zoek gegaan naar een iemand die daar aan het groen aan het werken was. Hij vertelde dat zij geen planten van het graf weghalen. Maar van het algemene groen was ook een boompje weggehaald die nacht. Het boompje van ons was gestolen.

Wie doet er nu zo iets, vraag ik mij af? Wat moet je nu met een tweedehands Japanse esdoorn van een graf?

Ga je onder een brug staan en tegen voorbijgangers roepen: Hé psst, mooie Japanse esdoorn kopen voor een zacht prijsje?

Of zet je het boompje in je eigen tuin, en zeg je iedere dag tegen jezelf: toch lekker voor nop van een graf gejat.

Of zou het een ingrediënt zijn voor een voodoo drank. Brouw een drank van een boom van een graf dat om 12 uur s’ nachts bij volle maan is gehaald om geen impotentie problemen meer te hebben.


Of iemand heeft een bedrijfje opgericht om graven te pimpen, zoals ik van plan was. Maar kon nergens zo’n mooi volwassen Japanse esdoorn vinden om op het graf te planten, dus maar zijn heil gezocht op de begraafplaats om de opdrachtgevers niet teleur te stellen.


Of misschien was het iemand die verscheurd was van verdriet omdat hij zijn geliefde had begraven. Het graf lag er zo desolaat bij, hij kon het niet aanzien. Hij liep radeloos over het kerkhof om iets te zoeken dat zijn geliefde op deze koude plaats troost kon bieden. Hij kwam voorbij ons graf en was geraakt door de rust en eenvoud. Hij rukte het boompje uit de grond en rende ermee naar het graf van zijn geliefde en groef met blote handen een gat en plantte daar het boompje.


Nou ja, tenzij we straks een brief krijgen van de dief zijn alle voorgaande mogelijkheden waar. Een soort Schrödinger kat.

Ik heb een nieuw boompje gekocht en ga dat volgende week planten. De dag voordat de urn in het graf wordt bijgezet. Zo is er het meeste kans dat het boompje er met de bijzetting nog op het graf staat. En als hij weer wordt gestolen koop ik de volgende keer een heel lelijk exemplaar.