Pistache croissant

 

Ik heb me er de hele week op verheugd om zaterdag naar Amsterdam te gaan. Het is heerlijk nazomerweer en ik had er echt zin in om een beetje rond te banjeren in de stad.

Havermelk elite had deze week een video geplaatst over de bakker in de Jordaan waar altijd een rij staat voor zijn pistache croissants. Daarna had de Haarclip van Marie Claire dat weer op de hak genomen als elitaire overprijsde stadse fratsen. Maar daardoor was ik wel benieuwd geworden naar die pistache croissant. Ik dacht als ik nu vroeg ga, dan zijn die Amsterdammers nog niet wakker en dan hoef ik niet in de rij te staan. Dus ik was vroeg in Amsterdam, maar er was al een rij. Na 10 minuutjes was ik aan de beurt. De croissant was zoet en gevuld met amandelspijs. Niet helemaal mijn ding, maar ik wist nu wel waar al die poeha over ging en dat voor het luttele bedrag van € 3,90.

Nu ik toch in Amsterdam was, ging ik meteen maar naar Noord naar een tentje waar ze smash burgers verkochten.  Ook iets wat ik een keertje wou proberen.

De pont naar Noord zat overvol met hippe twintigers. Het bleek dat ze naar de IJ hallen gingen om tweedehands kleding te scoren. Maar omdat ze hip zijn heet dat dan vintage kleding.

Nieuwe of vintage kleding kopen houdt altijd een belofte in.

Een zakelijke blouse is niet gewoon een stuk stof maar de belofte van een goed verlopend gesprek met je baas of een klant waarin je een professionele indruk maakt. Een zachte pyjama belooft een eindeloze zondagochtend met een lekker ontbijtje in een warme huiskamer.  En een zomerjurk wekt het verlangen op naar een zonnige wandeling langs de boulevard.

Je kleding is ook een soort tour guide voor mensen die je niet kennen. Hiermee geef je te kennen, dit ben ik. Dit zijn mijn sterke kanten en zo sta ik in het leven. Conservatief of juist casual. En als je onder bekenden bent is het niet meer zo belangrijk. Dan trek je gewoon een oude trui en spijkerbroek aan, zij kennen je immers al, je hoeft je niet meer voor te stellen.

Zaterdagochtend op de pont bleek dat vooral de beige kledingstukken geschikt werden geacht om aan te trekken om te shoppen in de IJ hallen. Ik had er geen zin in, ik ging immers voor mijn burger. Maar helaas, deze werd pas vanaf 17.00 uur verkocht, dan was ik allang weer thuis.

De vrouwelijke vrouw

 

Nou he, he, na 20 dagen ben ik weer opgeknapt van Corona. Nu mag ik natuurlijk niet klagen, ik heb geen long Covid of zo. Maar ik ben niet zo’n goede zieke. Ik werd een beetje boosaardig van het lusteloos rondhangen, ik miste de dopamine van het hardlopen.

Iets wat mij de laatste week erg bezighoud is de term vrouwelijke vrouw. Bij Lexa zijn veel mannen op zoek naar een vrouwelijke vrouw. Ik heb geen idee wat ze bedoelen. Ja, Marilyn Monroe zal wel een vrouwelijke vrouw zijn. Maar Madonna? Ik weet het niet.

Gaat het om een vrouw met weelderige vormen? Of een vrouw die een jurken draagt? Of dat haar haar netjes is geknipt en dat ze opgemaakt is, en mag ze wel een spijkerbroek aan? Of moet ze niet te zelfstandig zijn of juist veel moederlijke gevoelens ten toon spreiden?

En voldoe ik aan die weelderige vormen? Ik draag wel eens een jurkje maar vaker een broek. En ik heb wel altijd lippenstift op en mijn teennagels gelakt, maar is dat dan voldoende om in de categorie vrouwelijk te vallen? Ik ben in ieder geval wel zelfstandig en heb geen enkel moederlijk gevoel. Ben ik een vrouwelijke vrouw of juist niet, ik heb geen flauw idee.

Misschien bedoelen ze gewoon dat ze niet opgewonden raken van een vrouw in een fleece vest met een parka.

Maar hoe zit dat dan met de mannen. Wat is nu een mannelijke man?

Een Ierse visserman met baard, die op zijn boot stormen doorstaat is wel mannelijk te noemen. Maar Elvis is ook een onomstreden man. Maar eigenlijk heeft Elvis een androgyne gezicht.

Tom Cruise vind ik nou geen echte man, of eigenlijk ik vind hem te braaf, te gladjes, een jongetje. Maar ik val dan ook op mannen die iets non-conformistisch uitstralen. Vroeger had ik vriendjes die een hanenkam, groene stekeltjes of kaal waren. Nu zijn alle mannen van 60 kaal, dus keus te over.

Vroeger  vond ik het heel leuk als een man een lijntje onder zijn ogen had. Dat zie je eigenlijk niet meer. Tegenwoordig vind ik het geweldig als een man gelakte nagels heeft. Maar ik heb zo het idee dat alleen de bi- en homosexuelen dat doen. En op het festival Baroeg zag ik zeker 6 mannen in een schotse kilt lopen. Vind ik ook leuk, en juist mannelijk omdat het gedurfd is voor een man om een rok aan te hebben. Het zal mijn non-conformistische voorkeur wel zijn, of misschien ben ik wel lesbisch.

 

 

  

Corona

 Ik heb Corona. Corona, wat was dat ook al weer, hoor ik je denken. Nou, dat had ik dus ook. Ik was al drie dagen ziek toen ik bedacht dat het wel eens Corona kon zijn. In de stoppenkast had ik nog een oude Corona-test liggen en ja hoor: Positief.

Dus nu zit ik weer te googlen op Corona hoest verlichting, hoe lang duurt corona, hoe lang in quarantaine etc. Het lijkt alsof ik terug in de tijd ga. Dat was kennis van een paar jaar geleden. Ik ben nu 5 dagen ziek en als het hoesten vandaag niet terug komt mag ik vrijdag weer de straat op en is mijn volgende weekend niet helemaal verpest.

Nu ik weet dat ik pas maandag weer aan het werk ga, bedenk ik wat ik allemaal kan doen met die gigantische berg aan tijd. Dan kan ik eindelijk mijn huis eens goed schoonmaken, mijn pensioenplan actualiseren op de huidige inflatiecijfers, koekjes bakken, al mijn recepten ordenen, boeken lezen, zomergasten uitzendingen die ik gemist heb kijken, eens een goede zoekopdracht op Lexa uitvoeren en niet alleen reageren op mannen die mij hebben benaderd etc.

Maar ik ben dus gewoon nog ziek en ik hang op de bank en kijk voor de tiende keer dezelfde flauwe romcom om in de middag een dutje te doen op bed. En hoewel ik over een paar dagen wel weer wat beter zal zijn, zal er vrees ik dan ook niet veel meer gebeuren dan dat. Ik zal wel een to-do lijstje gaan maken wat ik kan uitvoeren als ik echt eens de tijd heb. In december bijvoorbeeld, dan heb ik de hele maand vrij genomen.

Lexa 3

 

Ik had zondag de bus gemist en moest een half uur wachten op de volgende bus. Maar ik had Lexa op mijn telefoon, dus de tijd vloog voorbij en tijdens de busrit zat ik al een date te bespreken met de man die mij wel leuk leek.

Ja, zo snel kan het dus verkeren in de Lexa wereld.  Ik begin er nu ook een beetje aan te wennen, de spanning en de teleurstellingen verwerken als dingen anders lopen. Je moet er gewoon niet te zwaar aan tillen. Ik heb gelezen dat je gemiddeld 120 potentiële kandidaten af moet voor je de ware vindt. Nou ik hoop dat ik niet met ze allemaal koffie hoef te drinken. Dat worden dan heel wat bakkies.

Maar ik ga niet alle details delen op mijn blog. Dat is niet zo netjes en het wordt ook een beetje saai voor jullie.

Alleen als ik weer een date heb met een hartchirurg die motor rijdt en het blijkt een Hels Angel van de F-side zal ik jullie natuurlijk weer mee laten genieten. Ik snap nu trouwens ook waarom hij ineens wou bellen terwijl we al een date hadden staan. Maar de afspraak was op zondagmiddag en toen speelde Feijenoord.

De man waar ik komende zondag een date mee heb, heb ik gevraagd of zijn favoriete voetbalclub niet speelde op die tijd. ( Ik leer ook van eerdere ervaringen, ik ben een soort AI.) Een date met jou gaat natuurlijk voor voetbal, was het antwoord. Nou kijk, deze relatie heeft misschien potentie.

 

Lexa 2

 

De vorige keer had verteld dat ik een date had gehad. Ik wou er niet teveel over vertellen omdat ik niet wist hoe het verhaal verder zou gaan.

Het was een hele leuke en intelligente man en we hebben wel 3 uur zitten praten op het terras over van alles en nog wat.  Aan het eind zat hij nog een beetje te vissen of ik met hem meeging en dat hij voor mij zou gaan koken. Maar ik had keelontsteking en wou naar mijn bed. Dus we zouden elkaar het volgende weekend weer zien. Maar toen ging het mis, een vriend van hem ging dood en hij probeerde nog wel iets met mij af te spreken, maar toen werd hij nog ziek en toen kreeg ik allemaal berichtjes dat hij zich rot voelde en uiteindelijk wilde hij niet meer daten omdat hij niet lekker in zijn vel zat.

Ik was echt zwaar teleurgesteld. Ik had ook de hele tijd op berichtjes van hem zitten te wachten. Ik werd gek van mijzelf, om de 10 minuten checkte ik of ik al een berichtje van hem ontvangen had. Onnodig en stress verhogend, maar je zult maar iemand leuk vinden. Na zijn afscheidsberichtje stuurde ik het perfecte afscheidsberichtje terug ( al zeg ik het zelf, maar ik had er ook een uur over gedaan om het te schrijven) Dat was het dan, dacht ik. Maar ik kreeg een halve hartverzakking toen ik zag dat hij weer terug geschreven had. Hoezo? Het was toch klaar? Hij bleek gereageerd te hebben op mijn perfecte afscheidsbericht en schreef nu het perfecte afscheidsbericht terug. Argggh, in het bericht vertelde hij me dat hij me heeeel erg aardig vond, maar nu was hij voelde zich rot etc. Nu vond ik hem nog leuker maar het was al afgesloten.

Ik kreeg een berichtje van een universitair geschoolde motorrijder van 1.88 m, die er niet onaardig uitzag en ik ging weer verder. We schreven elkaar berichtjes en ik kreeg aardige berichtjes met veel emoji  terug. Hij werkte zeker niet in de zakelijke dienstverlening, daar zijn we niet zo scheutig met emoji. Maar misschien was hij wel werkzaam in de gezondheidszorg, (een soort Mac Dreamy?) en was emoji sturen in die branche niet ongebruikelijk. Ik vond het wel leuk om steeds berichtjes te krijgen en mijn hart maakte steeds een klein sprongetje. Maar ik wist maar weinig van hem en vertrouwde het toch niet helemaal. Dus ik stelde voor om koffie te gaan drinken zodat ik hem eens wat beter zou leren kennen.

We spraken af bij een koffietentje dichtbij Rotterdam Centraal. Maar hij stelde voor om eerst nog eens even te bellen. Dus ik belde op de afgesproken tijd.

Ring, Ring, Hij: Ja? ( hier haakte ik al af, wie neemt er nu op met ja, alleen als je crimineel bent of zeer ongemanierd)

Ik: met Jacqueline van Lexa, ik zou je bellen.

Hij: Ja dat is ook zo, je bent wel heel punctueel. Sorry dat ik zo slis, maar ik heb mijn gebitje niet in. (Hij klonk alsof hij drie pakjes zware shag per dag rookte) Goh, dit lijkt wel zo’n dating programma van tv.

Ik: Is dat zo, ik zou het niet weten, ik kijk niet zoveel tv.

Hij: Maar je gaat toch wel kijken als ik op tv kom? 

Ik: O, wat leuk, waarmee kom je op tv? 

Hij: Mijn familie is heel ehhh beroemd ( ik denk dat hij berucht wou zeggen) Maar dat vertel ik nog wel eens. Vertel eens wat over jezelf?

Ik: Nou ik heb al een heel uitgebreid profiel op Lexa gezet en over jou weet ik niet zoveel. Ik ben accountant en heb economie gestudeerd. Wat heb jij eigenlijk gestudeerd?

Hij: Haha, ik ben afgestudeerd aan de Hogeschool van Feijnoordkunde.

Dat leek mij wel een goed moment om te vertellen dat ik geen toekomst voor ons beiden zag. Hij was er echter van overtuigd dat ik een heel lief vrouwtje was omdat ik heel aardig klonk. Ik wou niet dat hij een rot gevoel aan dit gesprek zou overhouden en we praten nog een kwartiertje verder. Je kon enorm met hem lachen, ik heb in een deuk gelegen.  Hij was een enorm onderhoudende gesprekspartner met een geweldig gevoel voor humor. Maar daarna heb ik nog maar eens duidelijk gemaakt dat ik geen toekomst voor ons zag. Ik kreeg nog twee mailtjes van hem. Daar heb ik maar niet meer op gereageerd.

Ik vind dit Lexa gedoe een enorme rollercoaster aan emoties. Je gaat er iedere keer toch helemaal voor en dan wordt het niets. Maar je moet ook nog naar je werk. Geen flauw idee hoe de jeugd dat allemaal doet met een partner zoeken, maar ik ga afhaken. Oh ja, de helft van de jeugd loopt ook bij de geestelijke gezondheidszorg met depressie klachten. Vind ik helemaal niet zo gek eigenlijk.  

Dit weekend ben ik gezellig met mijn ex gaan kamperen, lekker rustig, je kent elkaar, geen verwachtingen, je weet wat je aan elkaar hebt. Het weekend was reuze leuk, ik denk dat ik het daar bij houd en geen zenuwslopende nieuwe relaties aan ga knopen.

Bedankt nog voor de reacties op Lexa 1 !!

Lexa

 

Bij mijn voornemens voor het nieuwe jaar stond het al, ik wou weer eens verliefd worden. Laatst was ik op een verjaardag van een vriendin. Haar nieuwe lover voor de hele visite hamburgers op de BBQ  te bakken. En ik dacht, dat wil ik ook wel, zo’n man in huis. Dus maar eens gebeld met een vriendin om een actieplan te bedenken.  Ga op single reis, raadde ze mij aan. Villa … staat goed bekend.

Ik heb eens gekeken, maar dan zijn er 15 mannen van jouw leeftijd, die single zijn en daar zou dan toevallig een man bij moeten zitten met wie het klikt. Volgens mij ben je 10 jaar verder om eens een goede match te vinden. Nee, dat moest beter kunnen.  Dus ik ging op Lexa, een datingsite.

Nou het is een hele aparte wereld, op zo’n datingsite. Je wordt dood gegooid met mailtjes. Je krijgt een dagelijkse selectie van 10 potentiële kandidaten. Je krijgt een mailtje als iemand je profiel hebt bekeken. Je krijgt een mailtje als iemand jou leuk vindt. Dan krijg je nog een dagelijks overzicht van de activiteiten op je account, hoeveel mannen jouw profiel hebben bezocht en hoeveel likes je hebt. Ik moet nog uitvissen, hoe ik dit aantal mailtjes naar beneden kan krijgen want ik word er een beetje moe van.

Vervolgens ga je maar eens kijken in de dagelijkse selectie. Je ziet een foto en een leeftijd en het aantal zoekcriteria waar aan hij voldoet. Hij heeft 4 overeenkomsten. Dat lijkt veel, maar dat valt wel mee. Dan is hij een man, tussen de 1.60 en 2.00 meter, tussen de 53 en 65 jaar en rookt niet. Dat zegt nog niet zoveel over de persoon zelf, dus je gaat zijn profiel maar eens bekijken.

Nu vullen de meeste mannen dat profiel dus niet in. Bij de vraag “Wat voor werk doe je”: is het  antwoord bijvoorbeeld: dat vertel ik later wel. Als je de moeite neemt om dat te typen, kun je net zo goed typen wat je doet. Of je moet een spion zijn. Maar bij mij heeft iemand dan al afgedaan. Er zijn maar heel weinig mannen die schrijven wat voor werk ze doen, terwijl dat juist een aanknopingspunt kan zijn om een gesprek te beginnen. Wat ze wel verrassend vaak invullen is welk sterrenbeeld ze hebben. Uh, wat moet ik met een sterrenbeeld?

Een aantal mannen gebruiken de ruimte om zichzelf te beschrijven om af te geven op de vrouwen profielen die ze lezen. Zo schrijven ze: kinderfoto’s en honden foto’s horen niet thuis op een datingsite.  Er was er ook één die schreef: ik wil een dunne vrouw, een vrouw moet voor mij dun zijn. Als je niet dun bent hoef je niet te reageren. Ik wil niet weer voor niets in mijn auto stappen en een heel end rijden en er achter komen dat ze niet dun is.  Ik ben benieuwd of er veel vrouwen gecharmeerd zullen zijn van zijn profiel. Hij had wel zijn beroep vermeld, hij was stukadoor.

Ik vind het wel handig als iemand een foto van zijn auto of hond post, dan weet ik meteen dat ik daar niet op hoef te reageren. Sommige anderen hebben een hele rits hobby’s als bergklimmen, mountainbike, hiken etc. Ik word al moe als ik dat lees. Anderen willen weer emigreren naar een warm land. Nee, dank u. Maar de meesten zijn zo algemeen en summier dat je je helemaal geen voorstelling kunt maken van hoe zo iemand is.

Ik heb ook al twee stalkers. Daar krijg ik iedere dag likes van. De ene zit in een open relatie waarin geen liefde meer is. En de andere had gewoon een verhaal waarbij ik dacht dat het wel een heel eng mannetje moest zijn. Ik zou ze moeten blokkeren, maar ik moet nog even uitvissen waar die knop zit. Maar als ik al die mails van Lexa heb gelezen heb ik er al weer genoeg van en denk ik, dat doe ik morgen wel als ik in de trein zit. Waarna ik in de trein lekker naar buiten ga kijken en het geheel vergeet.

Maar er was ook een leuke man, die wel zijn werk had vermeld: statistisch onderzoeker en normale hobby’s had. En daar heb ik mee afgesproken. Het was een hele leuke middag en we gaan voor een vervolg afspraak.

Chat GPT

 

Ik heb een betaald abonnement genomen op Chat GPT omdat ik gelezen had dat dit financiële data kon analyseren. Dat viel tegen want de 4 bestanden die ik ge-upload had kon hij niet interpreteren.

Maar je kunt ook vragen stellen aan Chat GPT en dat is heel leuk: Zoals : hoe maak je een planning voor een accountantskantoor, hoe stel je een jaarrekening samen, bedenk een plan om in een half jaar af te vallen, hoe kun je trainen om in de winter in zee te zwemmen etc.  Ik kreeg steeds een stappenplan, maar het was wel algemeen en er werd in de laatste alinea opgeroepen om een specialist te raadplegen om een op maat gemaakt plan te krijgen. Maar het haalde zeker het niveau van een artikel in de Libelle.

Zo vroeg ik: schrijf een blog met droge humor over de eerste stappen met Chat GPT. (De rest van deze blog is door Chat GPT geschreven):

ChatGPT

Titel: "Chat GPT: Een Ongezellige Dans met Kunstmatige Intelligentie"

Introductie: Welkom, lezers! Vandaag wil ik het met jullie hebben over mijn eerste avonturen met Chat GPT, een alledaagse AI-gebaseerde taalassistent. Ik moet zeggen dat het een interessante ervaring was, vol verrassingen, en een paar momenten waarop ik me afvroeg of ik de enige was die de grap niet begreep. Dus, laten we ons voorbereiden op een dans met kunstmatige intelligentie, waarbij de humor net zo droog is als een woestijn op een hete zomerdag!

1. De "Grappen" van Chat GPT: Als je denkt dat Chat GPT je zal doen schaterlachen, dan moet ik je teleurstellen. De AI heeft duidelijk een gebrek aan gevoel voor humor. Mijn pogingen om een lach te ontlokken waren als het voeren van een kippenpoot aan een vegetariër - volkomen zinloos. Maar hey, wie heeft er lachsalvo's nodig als je kunt genieten van een goede dosis droge humor?
2. Miscommunicatie, de Specialiteit van Chat GPT: Het lijkt erop dat Chat GPT zijn eigen interpretatie geeft aan mijn vragen en opmerkingen. Soms voelde het alsof ik met een buitenaardse wezen praatte dat een beetje moeite had om de menselijke taal te begrijpen. Ik vroeg bijvoorbeeld om het weerbericht en kreeg een lange monoloog over de geschiedenis van meteorologie. Nou ja, bedankt voor de geschiedenisles, Chat GPT, maar ik wilde gewoon weten of ik een paraplu nodig had!
3. Onverwachte Wendingen: Soms verraste Chat GPT me met totaal irrelevante antwoorden. Ik vroeg bijvoorbeeld om een eenvoudig recept voor lasagne, en de AI begon een verhandeling over de oorsprong van pasta en de beste Italiaanse restaurants ter wereld. Ik begrijp dat het belangrijk is om je horizon te verbreden, maar ik wilde gewoon een smakelijk diner, geen culinaire wereldtournee.
4. De Eenzame Dans: Chat GPT is geen geweldige partner voor een sociaal gesprek. Het lijkt erop dat mijn virtuele danspartner een ster is in het vermijden van betrokkenheid. Ik kon geen normaal gesprek voeren zonder dat de AI afdwaalde naar vreemde onderwerpen of simpelweg niet reageerde. Het voelde als een éénrichtingsgesprek waarbij ik de enige was die de moeite nam om te praten.

Conclusie: Chat GPT is misschien niet de beste metgezel als je op zoek bent naar gezelligheid en een levendige interactie. Maar laten we eerlijk zijn, het is een AI. We kunnen niet verwachten dat het dezelfde menselijke connectie biedt als een echt persoon. Ondanks de vreemde antwoorden en onverwachte wendingen, heeft de droge humor van Chat GPT toch zijn charme. Soms is het gewoon verfrissend om te lachen om iets dat zo slecht is dat het eigenlijk goed wordt.

Dus, als je op zoek bent naar een AI die je met een bulderende lach kan vermaken, dan is Chat GPT niet de beste keuze. Maar als je in bent voor een ongezellige dans met kunstmatige intelligentie, vol droge humor en absurde wendingen, dan zal deze AI je zeker niet teleurstellen.