Vakantie

 

Vannacht slecht geslapen. Ik was nog helemaal hyper. Ik had een foto van een half jaar geleden op facebook geplaatst met daarnaast een foto van nu, 26 kilo lichter en twee medailles. De medailles waren voor het virtueel beklimmen van de Mount Everest ( op de crosstrainer in real life) en het wandelen van de weg naar Santiago de Compostella ( gewoon in de buurt gewandeld ) Het was niet moeilijk geweest om een niet zo flatteuze foto te vinden van mezelf een half jaar terug. Alle foto’s voldeden eigenlijk aan de eisen. Een  goede foto van nu maken had wat meer voeten in de aarde. Maar na een half uur en twee kledingwissels was ik toch een klein beetje tevreden en postte ik de foto. Daarna hoorde ik steeds ping, ping, ping. De reacties stroomden binnen. You rock girl. Awesome. Way to go. You are such an  inspiration. Yeah mama, RAW. You look Fabulous. That young lady looks grand.  Ik bleef de hele middag kijken naar de reacties die binnenstroomden. En s’ nachts ging ik nog 2 keer kijken of er nog meer complimentjes binnenstroomden. Dit was leuk. Ik kreeg in totaal meer dan 1700 likes en 180 reacties. Echt een warm bad.

Maar vanmorgen was een vakantiedag, dus ik kon niet in het warme bad blijven liggen maar er moesten cursussen worden gedaan. Ik had een abonnement genomen op Broednest voor een maand. Nu was ik bezig alle content over gezond eten en afvallen die erop stond te lezen. De suikerdetox module had ik al gelezen en vandaag is het de vierde dag van mijn suikervrije leven. De eerste 3 dagen had ik goed doorstaan. Ik had wel een beetje geluk. Ik had meteen alle snoep en koek in de ondergrondse restafval container gegooid op de eerste dag. Maar na de lunch kreeg ik trek in zoet. Als een junk speurde ik het huis af. Helaas had ik mijn werk heel grondig gedaan en viel er niets zoets te ontdekken. En het regende heel hard, dus ik had ook geen zin om naar de Appie te gaan fietsen. Met wat ongebrande nootjes kroop ik zielig in een hoekje.

Vandaag leerde ik op het Broednest dat je lijf uit moleculen bestaat en dat je deze uit je eten haalt. Dus je kunt maar beter gezonde dingen eten want je gebruikt dit weer als bouwstenen voor je lijf.

Daarna verder met dag 4 van The artist way. De opdracht is om een week geen tv te kijken en niet te lezen. Oeps, dat is heftig. Geen tv kijken is niet zo een probleem, dat doe ik vaak niet. Maar dan ga ik wel lekker lezen. Ik kan natuurlijk gaan schrijven en plaatjes draaien.

s’ Middags ga ik de vriezer ontdooien en vind een magnum die achter de lade was gevallen. Ik vind het zonde om hem weg te gooien en eet de magnum op. Omdat hij zo gebroken is, is het niet eens zo lekker. Mijn suikervrije leven is beperkt gebleven tot 3 dagen.

Verder met het schoonmaken van de gordijnrails. Van de zomer heb ik het plafond gewit en meteen de gordijnrails die een beetje gelig waren geworden meegenomen. Helaas zaten daarmee de ringetjes ook vast en konden de gordijnen niet meer open of dicht. Nu zitten ze permanent dicht en gebruik ik een touw om overdag de gordijnen bij elkaar te knopen zodat er toch wat licht binnenvalt. Het Frans Bouwer effect bevalt me niet echt. Als ik iedere dag van de vakantie 15 minuten de gordijnrails ga schoonmaken moeten die dingen aan het eind van de week weer gewoon open en dicht kunnen. Na 5 minuten geef ik het op. Ik besluit dat het beter is nieuwe ringetjes te kopen.

’s Avonds kijk ik lekker een film. Geen tv kijken is meer iets voor het nieuwe jaar. Als goed voornemen of zo.

Overpeinzingen.

 

 Vandaag heb ik week 2 gelezen van The Artist Way.

 Ik heb het boek 8 jaar geleden gekocht en toen week 1 gelezen. Daar ben ik toen afgehaakt. Ik had altijd het idee dat ik niet creatief ben en wat moet je dan met zo’n boek. Ik wil namelijk heel leuk kunnen tekenen. Zo van de Beatrix Potter konijntjes. Of je eigen kerstkaarten tekenen. Ik heb dit jaar zelfs een poging gewaagd. Ik had een leuk schilderij gezien en heb dat na zitten tekenen. 

                                            Dit is dus het origineel

Ik dacht: dat is leuk om op mijn blog te zetten om de lezers een goed 2022 te wensen. Maar het leek weer nergens op. Dus daarom was ik indertijd afgehaakt. Maar ja zo’n boek staat ook maar een beetje in de kast. En voor een 12 weken programma ben ik eigenlijk altijd wel te porren. Gisteren heb ik week 1 gelezen. Het huiswerk was een hele week morning pages schrijven en een artist date hebben. Maar dat heb ik dus wel opgestoken, 8 jaar geleden. Ik doe sinds die tijd mijn morning pages. Ik schrijf  in de morgen in mijn dagboek, dat niemand mag lezen en waar ik geen blad voor de mond neem alles wat er in mij opkomt. En ik ga iedere week naar het museum en die ochtend was ik net naar het GEM dat nu weer KM 21 moet heten gegaan. Waarom veranderen die musea de hele tijd van naam. De buren van het GEM heette gewoon het Gemeentemuseum. Maar dat was niet internationaal genoeg dus het werd kunstmuseum. Alsof die Amerikanen en Fransen weten wat dat betekend.

In ieder geval, dat huiswerk was al af. Dus vandaag kon ik lekker verder met week 2. Schiet lekker op. Eerst moest ik mijn eigen creativiteit nog eens beoordelen. En ik bedacht dat ik toch creatief ben. Want ik schrijf en dat is ook creatief. Voor een andere opdracht ,moet ik bedenken welke alternatieve levens ik zou willen leven. Ik bedenk dat ik wel Cindy Hoetmer wil zijn, die schrijfster is en in de Jordaan woont en naar café de Pels gaat. Of Sjako, van het Fort van Sjako. Een anarchistische boekhandel om de hoek bij het Waterlooplein. Daarna moet ik bedenken wat ik deze week kan doen wat een element van het andere leven in zich heeft. Ik besluit een blog te gaan schrijven en naar Amsterdam te gaan. Dus dat staat nu in mijn agenda. Kan ik meteen morgen door met week 3. Maar later op de dag, als ik in bad zit worden mijn plannen wat wilder. Als ik met mijn 62^e met pensioen ga dan kan ik een boek gaan schrijven. Ik bedenk waar het over moet gaan: een vrouw die in Den Haag woont maar dweept met Amsterdam, waar ze vroeger heeft gewoond. En die accountant is.  En dan noem ik het Overpeinzingen, naar Marcus Aurelius. Maar dan krijg ik nog een veel beter idee: ik kan ook deze week met mijn boek beginnen. En het eerste hoofdstuk gewoon op mijn blog zetten. Weet je, als ik uit bad kom ga ik er meteen mee beginnen.

Ik ga met pensioen

 

Ik ga met pensioen. Nou ja, niet meteen. Ik ga 6 jaar sparen en dan ga ik met mijn 62^e met pensioen.

Sinds begin dit jaar ben ik schuldenvrij. De hypotheek is volledig afgelost. Dus ik ben een buffer op gaan bouwen. Inmiddels kan ik 10 maanden leven van mijn buffer. Dat is wel genoeg voor een buffer. Dus ben ik maar een beetje luxer gaan leven. Ik heb zomaar een tas gekocht zoals je in mijn vorige blog hebt kunnen lezen. De nieuwe tas past zo goed bij mij dat ik het niet eens als een nieuwe tas zie. Meer een verlengstuk van mezelf. En ik heb zo een heel duur pincet van Tweezerman gekocht. Wel met 50% korting, want ja ik ben nu eenmaal gewent om alles op een koopje te doen. Een Oral B Io tandenborstel. Helpt trouwens wel, mijn mondhygiëniste was voor het eerst in 10 jaar enthousiast over de staat van mijn tandvlees. Ik hoef pas over 4 maanden terug te komen i.p.v. over 3 maanden. Dus deze investering gaat zichzelf terug verdienen. Maar ja, nu weet ik echt niet meer waar ik mijn geld aan uit moet geven.

Met mijn pensioenplan heb ik weer een DOEL om te sparen. En ik denk dat als je de 60 gepasseerd bent, het werk je zwaarder gaat vallen. Je vindt veranderingen vermoeiend en geen uitdaging. Ik vind mensen die over uitdagingen spreken in plaats van problemen sowieso al heel vermoeiend.

Ik heb nu al geen zin meer om ‘s avonds op pad te gaan. Vroeger haalde ik hele nachten door. Maar nu zoek ik de uit pagina’s af voor evenementen die in de middag plaatsvinden. Dat alles nu door de lockdown om 17.00 uur dicht moet zijn is voor mij een uitkomst. Dan ben ik lekker op tijd thuis voor het eten. Dus ik gedraag me al als een gepensioneerde. Dat zal de komende jaren alleen maar erger worden.

Ik hoor wel van veel mensen dat ze doelloosheid ervaren als ze stoppen met werken. Een vriendin wordt neerslachtig omdat ze zoveel tijd besteed aan het lezen van de krant waarin alle ellende in de wereld wordt opgesomd.   Dat lijkt me nu niet zo een goed doel voor het besteden van je verkregen vrije tijd. Maar je kunt wel een zingeving vinden in verbinding ervaren met andere mensen. En de schoonheid ervaren van de natuur en kunst. Of door orde te scheppen. Daarom is het zo fijn als je je huis opruimt, je voelt dat je zinvol bezig bent. Ik ben trouwens niet van plan om te gaan reizen als ik met pensioen ga. Ik wil eigenlijk dan eindelijk de achtertuin gaan doen. Dat is niet zo ver weg. En iedere dag langs het strand wandelen. Ook in de winter. En lekker naar de markt om mijn boodschappen te doen, boodschappen die ik nu uit tijdgebrek laat thuisbezorgen. Dus gewoon in een rustig tempo mijn gewone leven lijden. En ik wil als  vrijwilliger bij de schuldsanering gaan werken. Ik heb daar wel eens geholpen. Maar ik dat was geen groot succes. Die mensen willen vooral gehoord worden en op de tweede plaats aan hun geldproblemen werken. Ik vond dat geouwehoer niet interessant en wou vooral de problemen oplossen. Maar als ik eenmaal met pensioen ben hoop ik daar wel het geduld voor op te kunnen brengen.

Ik ga in ieder geval lekker weer sparen, ik heb een maandje geld uitgegeven en nu weer de broekriem aanhalen. Als ik een leuk potje heb opgebouwd op mijn 62^e dan kan ik zien wat ik ga doen. Stoppen of nog even doorwerken. Maar dan is het geen must om brood op de plank te hebben

Om de één of andere reden worden alle plaatjes vandaag geweigerd door blogger. Dus dit is een blog met alleen maar tekst geworden.

Een nieuwe tas

 

Ik vond het tijd voor een nieuwe tas. Ik sleep altijd bakjes met salade en flessen mineraalwater mee naar mijn werk. Dat doe ik in een boodschappentas. Mijn collega’s hebben allemaal een koffertje of aktetas.  Nu dacht ik, als ik serieus genomen wil worden moet ik eigenlijk ook een beetje professioneel voor de dag komen en niet als ma Flodder aan komen aanwaaien op kantoor.

Een nieuwe tas leek dus op zijn plaats. Geen koffertje of aktetas, maar een nette tas, model boodschappentas maar dan wat representatiever.

Dus ik tik in op Google: tas. Ik kreeg meer hits dan als je seks intypt. Nou ja, bijna evenveel. Dat zou nog een hele speurtocht worden. Maar ik bedacht me dat ik wel bij Kipling kon beginnen, die hebben kwalitatief goede tassen die ook mooi blijven. Zo dat was snel gefixt.

Maar toen 2 dagen later ( we bezorgen de volgende dag, maar niets hoor, moest 2 dagen langer wachten) de tas kwam, bleek het een ienie-mini- tasje te zijn. Daar kon mijn saladebakje niet in. Die zal ik gaan retourneren.

Die avond ging ik op een bredere zoektocht en na een luttele 3 uur zag ik de ideale tas. Mensen zouden in katzwijm vallen als ik op straat met deze prachtige tas voorbij kwam. Ik was helemaal enthousiast. En het was een Tas grote capaciteit.

Maar toen ik de volgende morgen op mijn telefoon keek was de bestelling geannuleerd.

Ellende, dan maar weer een avondje zoeken.

Ik viel nu voor een echte boodschappentas van Essenza Home met een prachtige print. De volgende dag werd deze al bezorgd, alleen leek het totaal niet op de afbeelding. Het was een hele brede lage tas en knalgroen. Echt helemaal niets, ik stopte het meteen terug in de verpakking en zuchtte eens diep. Nu zou ik gewoon naar de Bijenkorf gaan en daar een tas uitzoeken.

Maar die avond ging ik toch eens online kijken wat voor een tassen ze bij de Bijenkorf verkochten. Hmmm best duur. Voor € 175,- had je wel iets aardigs, maar om nu te zeggen dat het perfect was: Nou nee.  Dus nog maar eens een paar uur verder gekeken. En ik vond zowaar op de zoekopdracht shopper met rits een aantal modelletjes die mij wel bevielen. Allemaal onder de € 75,-.

En deze is het geworden. Het was de laatste in de kleur zwart. Dus ik dacht lat ik maar niet te lang wachten anders is hij straks weer weg. Ik heb nog wel even de maten nagemeten. De tas pas in mijn fietstas en mijn saladebakje en een fles mineraalwater kunnen er makkelijk in.

 

 

Hij wordt volgende week bezorgd, ik ben benieuwd. Als het niet bevalt neem ik gewoon een tas van 0,35 cent bij de Albert Heijn mee.

Tiny Habits

 

Ik mocht het boek Kleine Gewoontes lenen van mijn dieetjuf. Ze had vertelt dat ze iedere ochtend als ze opstond een vuist in de lucht stak en zei: het wordt een geweldige dag. Dat kwam uit dat boek. Ik vond dit erg grappig (en Amerikaans) en ik doe het nu ook. En het geeft powerrr.

Het boek zelf heb ik niet helemaal gelezen want het is toch wel erg technisch. Het komt erop neer dat je bedenkt welke gewoontes je al hebt in de ochtend, middag en avond. Dan bedenk je welke nieuwe gewoonte je je wilt aanleren. Koppel deze gewoonte aan een bestaande gewoonte. En maak het zo klein mogelijk. Dus niet meteen 30 x opdrukken na het tandenpoetsen maar begin eens met één keer en bouw dat in week 2 uit naar 2 keer etc. Maar in de bijlages staat een opsomming van welke nieuwe gewoontes je in kunt stellen voor hogere productiviteit of een gezonde geest, voor het versterken van de relatie met je dierbaren en ga zo maar door. Grappig om te lezen.

Ik heb succesvol dit jaar het mediteren en sporten geïntroduceerd in mijn ochtendroutine. Als ik nu de deur uitga zonder het allebei te hebben gedaan voelt het net zo onaf als dat ik mijn tanden niet gepoetst zou hebben.  Omdat ik het iedere dag doe is er ook geen discussie met mezelf. Anders ga ik altijd onderhandelen. Vandaag komt niet zo goed uit, als we dit sporten nu eens na morgen verplaatsen. Maar de dag erop heb ik dan weer dezelfde discussie. En ik verlies altijd. Nee, voor mij is het beter om het gewoon iedere dag te doen. Klaar uit, geen discussie.

Misschien ben je ook benieuwd naar mijn resultaat. Ik val niet meer zo snel af, nog maar 2 kilo per maand. Maar hé, ik val nog steeds af.

Ik at een tijd volgens de recepten van Tamara de Weijer. Het zijn goede recepten, maar het zijn niet zoveel verschillende recepten dus het begon wat te vervelen. Nu ben ik vandaag begonnen met het 8 weken slankplan van de Foodsisters. Het zou wel fijn zijn als ik inderdaad in 8 weken nog 20 kilo af zou vallen en slank zou zijn. Maar ik denk dat  dat er niet in zit. Maar het zijn lekkere recepten en voor maar één persoon. Het lijkt een wel op het koolhydraat arme eten van Tamara, maar ze gebruiken wel vlees. Voor de variatie vind ik dat wel fijn.  Er zit ook een boodschappenlijst voor de hele week bij. Ik heb alles in huis gehaald en mijn koelkast ligt nu propvol groente. Hemel, dat moet ik allemaal wegkrijgen in een week.

Een andere kleine gewoonte die ik de laatste weken had was om iedere avond even aan mijn mozaïek te werken. In Parijs had ik het gezien en een foto gemaakt om het na te maken. Gelukkig is het nu af want het was een klerewerk. Maar ik ben erg tevreden met het resultaat.

 

Mijmeren is mijn hobby

 

Als kind mijmerde ik al graag. Tijdens het maken van een grote legpuzzel kon ik lekker nadenken over mijn leven. Later maakte ik graag lange treinreizen om eens goed te kunnen nadenken terwijl ik uit het raam staarde. Tegenwoordig volg ik cursussen filosofie. Dat is eigenlijk mijmeren met een sjieke naam. Ook dit blog schrijven is eigenlijk niets anders dan eens uitschrijven wat er allemaal in mijn hoofd aan gemijmer plaatsvindt.

Tegenwoordig mijmer ik graag met pen en papier en een kopje koffie in de morgen.  Ik doe het iedere ochtend een uur lang. Het is dit uur van de dag waar ik het meeste van geniet.  Ik gebruik daarbij 2 A-5 vellen. Op het rechterblad mijmer ik er lustig op los. Op het linkerblad zit er wat meer structuur in. Ik begin met mijn planning van die dag. Daaronder schrijf ik wat ik leuk vind aan die dag. Soms heb ik helemaal niets leuk om naar uit te kijken. Dan gooi ik het schema om door in de lunchpauze naar de bieb te gaan bijvoorbeeld, zodat ik toch iets leuks doe op een dag. Daarna bedenk ik welke goede daad ik die dag kan doen. Dit zijn meestal geen grote akties maar iemand bellen, appen of een kaartje sturen.

Daarna vraag ik mezelf af, als een goedbetaalde coach naar mijn dag zou kijken, wat deze mij zou aanraden. Heel verhelderend om met een blik van een buitenstaander naar je eigen leven te kijken!

Tenslotte schrijf ik op waar ik allemaal dankbaar voor ben. Dan ben ik wel een uur en 4 kopjes koffie verder en ga ik eens ontbijten.

De geefmaand november is weer begonnen. Ik heb getwijfeld of ik mee ga doen, ik bedenk tenslotte al iedere dag een geefdaad. En ik heb zoveel projecten lopen dat ik geen zin heb om grote nieuwe acties te starten. Maar Facebook gaf mij een kijkje van 6 jaar geleden en toen postte ik een RAK Bingo. Er stond geef iemand een complimentje. En dat had ik die ochtend gedaan, maar het moest uit mijn tenen komen.

In mijn mail zat die ochtend een mail van het verzorgingshuis van mijn moeder. Zij  vroegen mij  om haar QR code omdat ze een uitje hadden. Ik was stomverbaasd want ik had die QR code al 2 x per mail verstuurd. Hoe kan je nu in hemelsnaam 2 x een mail kwijtraken? Ik stuurde toch maar de code en besloot niet met de opmerking dat ik hoopte dat ze zorgvuldiger met de medicijnen om gaan. Nee, ik besloot met een compliment dat het zo fijn was dat ze leuke uitjes voor mijn moeder organiseerden. Dit was dus mijn geefdaad. Ik kreeg een mailtje terug dat ze met de code aan de slag gingen. Maar ’s avonds las ik dat mijn moeder niet mee was gegaan op het uitje omdat de QR code ontbrak. PFFFFFF. Nou ja, als je  2x een mail kan kwijtraken kan het ook een derde keer, denk ik.     

Vriendschap is een illusie?

 

Tamara de Weijer interviewde deze week de schrijfster van “Van dit boek krijg je nog meer zin in het leven.” Ik had er al iets over gelezen en overwogen het aan te schaffen. Maar ik heb al zoveel van dit soort boekjes gelezen. De tips zijn meestal hetzelfde: Schrijf iedere dag 5 dingen op waar je dankbaar voor bent en ga mediteren. Bovendien is mijn boekenkast vol. Misschien kan ik aan Geefmaand November mee te doen en wat boeken te verloten onder de deelnemers. Maar dit terzijde.

Het interview was best interessant. Nu eens niet: schrijf 5 dingen op waar je dankbaar voor bent, maar schrijf iedere dag 3 dingen  op die je leven zin geven. Toch even een nieuwe twist, en 2 regels minder te schrijven. En een oefening waarbij je je moest voorstellen dat je dood ging. En je zou weer een nieuw leven krijgen en dan mocht je maar één herinnering uit dit leven mee naar toe nemen. Heb je dit?

Bekijk dan deze herinnering. Wat zegt het over jou, waar hecht jij het meeste waarde aan, in dit leven?

Bij mij gaat deze herinnering over verbinding met een ander. En als ik daar over na denk dan is dat ook het belangrijkste in dit leven. Als ik tegenwoordig ervaringen moet inbrengen in een socratisch gesprek gaat die ervaring meestal hierover. Dat mijn geloof in verbinding met andere mensen is geschonden.

Dan denk ik dat ik een goede relatie met iemand hebt, dat diegene me echt begrijpt. Maar dan zegt iemand iets waarvan ik denk, hoe kan je zo over mij denken, je kent me helemaal niet, we hebben echt geen verbinding. En dat schokt me dan, dat ik zo naïef ben geweest om te denken dat echte verbinding echt bestaat.

Het Goede Doel zong er al over: Vriendschap is een illusie

Jammer dan Goede Doel, dan maar naïef, ik denk dat echte verbinding tussen mensen wel degelijk bestaat. En voor mij geeft dat zin aan mijn leven.

 

Het boekje heb ik trouwens besteld bij de boekhandel. Maar het is zo’n klein boekhandeltje waar maar 1 x per week boeken worden bezorgt, dus ik moet nog een paar dagen wachten. Je moet er wat voor over hebben om de kleine boekhandeltjes in stand te houden.