Dieven in de nacht

In mijn vorige blog vertelde ik dat ik het graf had opgeknapt en hoe trots ik daar op was.

Omdat het al een tijdje niet regent ging ik het nieuw geplante boompje water geven. Maar toen ik bij het graf kwam, stonden de stenen er nog wel, maar was het boompje verdwenen.

Ik was zo verbaasd, wie kon dat nu gedaan hebben? Daarom ben ik op zoek gegaan naar een iemand die daar aan het groen aan het werken was. Hij vertelde dat zij geen planten van het graf weghalen. Maar van het algemene groen was ook een boompje weggehaald die nacht. Het boompje van ons was gestolen.

Wie doet er nu zo iets, vraag ik mij af? Wat moet je nu met een tweedehands Japanse esdoorn van een graf?

Ga je onder een brug staan en tegen voorbijgangers roepen: Hé psst, mooie Japanse esdoorn kopen voor een zacht prijsje?

Of zet je het boompje in je eigen tuin, en zeg je iedere dag tegen jezelf: toch lekker voor nop van een graf gejat.

Of zou het een ingrediënt zijn voor een voodoo drank. Brouw een drank van een boom van een graf dat om 12 uur s’ nachts bij volle maan is gehaald om geen impotentie problemen meer te hebben.

Of iemand heeft een bedrijfje opgericht om graven te pimpen, zoals ik van plan was. Maar kon nergens zo’n mooi volwassen Japanse esdoorn vinden om op het graf te planten, dus maar zijn heil gezocht op de begraafplaats om de opdrachtgevers niet teleur te stellen.

Of misschien was het iemand die verscheurd was van verdriet omdat hij zijn geliefde had begraven. Het graf lag er zo desolaat bij, hij kon het niet aanzien. Hij liep radeloos over het kerkhof om iets te zoeken dat zijn geliefde op deze koude plaats troost kon bieden. Hij kwam voorbij ons graf en was geraakt door de rust en eenvoud. Hij rukte het boompje uit de grond en rende ermee naar het graf van zijn geliefde en groef met blote handen een gat en plantte daar het boompje.

Nou ja, tenzij we straks een brief krijgen van de dief zijn alle voorgaande mogelijkheden waar. Een soort Schrödinger kat.

Ik heb een nieuw boompje gekocht en ga dat volgende week planten. De dag voordat de urn in het graf wordt bijgezet. Zo is er het meeste kans dat het boompje er met de bijzetting nog op het graf staat. En als hij weer wordt gestolen koop ik de volgende keer een heel lelijk exemplaar.

Magere Hein en Co,

De moeder van een goede vriend van mij is overleden aan Corona. Haar urn zal worden bijgezet in het familiegraf. Het familiegraf lag er alleen wat verloren en verlaten bij. Daar wil je geen urn bij gaan zetten. Dus vorige week zijn we het graf gaan pimpen.

Het resultaat mocht er zijn.

 

Daarna eens gekeken naar het graf van mijn vader. Dat  lag er net zo reddeloos bij. Ook maar even een opfrisbeurt gegeven.

Omdat dit ook al zo’n doorslaand succes is geworden denk ik er nu over een bedrijfje te beginnen in het opknappen van graven.

Dan ga ik langs met een filmscherm bij verzorgingstehuizen en zet ik buiten mijn scherm op met daarop mijn before en after foto’s.

Met een megafoon breng ik schreeuwend mijn diensten aan de man.

Alleen nog even een pakkende naam verzinnen voor dit bedrijfje.

Wat dacht je van:

Gouden Doden

De kistenkeizer ( Voor de Amsterdamse clientele, in Amsterdam is iedereen koning of keizer zoals de beddenkoning)

Magere Hein en Co

Werkdag

6.00 Rise and shine. Huispak aan

6.01 Kopje koffie

6.11 Nog een kopje koffie

6.21 Nog een kopje koffie

6.31 Nog een kopje koffie

6.45 Bananenpannenkoek bakken en opeten

7.15 Tanden poetsen, douchen en huispak weer aan

7.30 Inloggen en werken. Vroeg beginnen = vroeg klaar

7.40 Glaasje spa rood

7.50 Fles spa rood naast de laptop gezet.

10.00 kijken of er post is. Er is niets, dat klopt ook wel want de postbode komt altijd rond 14.30 uur

10.05 Beetje trek, kijken of er een boterham is. Koekje gepakt.

10.06 Nog een koekje

10.30 Nog een koekje en kijken of er post is.

11.30 4 uur gewerkt nu een uur pauze. Salade in elkaar flansen. Als afsluiting een kopje koffie en een koekje. Het pak koekjes is op. Ik moet ook geen koek in huis halen, ik eet teveel koek en groei dicht.

12.00 Even naar de Appie voor rijst. Rijst en pak koek gekocht.

12.30 weer aan het werk

13.00 even kijken of er post is.

14.00 nog steeds geen post.

14.30 Kopje thee met een koekje

14.31 nog een koekje

16.00 T.V. gids bij de post

16.30. 8 uur gewerkt, uitloggen. Opstaan van keukentafel en op de bank gaan zitten.

Lege handen

Laura van Dolron is mijn heldin. Ze is een stand-up filosoof en hier is een filmpje van haar over lege handen.

https://petrus.protestantsekerk.nl/artikel/laura-van-dolron-over-lege-handen/

Ik probeer ook steeds meer met lege handen aan te komen. Geen voorgekookte plannen, maar met een open vizier, kijken wat de tegenpartij te melden heeft en daarop te reageren.

In mijn werk probeer ik ook niet meer te komen met wat ik bedacht heb, maar af te wachten waarmee de klant komt, en daar dan op ingaan.

Vroeger als ik in een discussie was, luisterde ik niet zozeer naar mijn gesprekspartner. Ik wachtte tot dat hij was uitgesproken om dan mijn verhaal te kunnen spuien. Wanneer ben je nu eens klaar met je verhaal, dacht ik dan. Want dan kan ik eindelijk eens gaan vertellen hoe het nu echt zit.

Maar ik ben inmiddels een aantal keren op mijn bek gegaan. Best wel vaak. En hard. Omdat ik een klant wel eens eventjes ging vertellen dat hij het fout deed en dat het anders moest. Maar dan kwam er een uitleg waaruit bleek dat in dit specifieke geval de handelswijze van de klant de enige juiste handelswijze is.  

Door Schade en Schande ben ik dus toch iets wijzer geworden. Nu kijk ik wel uit om iemand te vertellen dat hij het niet juist doet. Ik vraag benieuwd naar de reden waarom iemand iets op een onorthodoxe manier iets doet.

Ik ben iets nederiger geworden, ik kom met lege handen, geen boodschap maar interesse naar de reden waarom iets gaat zoals het gaat. Of zoals Covey zegt, eerst begrijpen, dan begrepen worden.

Het was de bedoeling om iedere week een humoristisch stukje te schrijven op mijn blog. Het is wel een stukje geworden, maar er zit  nog niet zoveel humor in. Maar als je gaat zoeken op Laura van Dolron, dan kom je voldoende subtiele humor tegen.

Video bellen

Normaal belt er bijna nooit iemand mij op. Behalve twee tantes van in de 80 die geen Whatsapp hebben. Zelfs nog nooit gehoord hebben van het woord.

Maar nu belt er elke dag wel iemand of meerdere mensen. De tantes van 80 natuurlijk want die zitten zich maar een beetje binnen te vervelen maar ook anderen.

Ik heb zelfs een vrijmibo mogen ervaren met videobellen. En volgende week ga ik pizza eten met vriendinnen. We kopen alle vier een diepvries pizza en eten die in ons eigen huis op, waarbij we met elkaar videobellen.

Volgens mij is het hele land nu massaal aan het videobellen, nu we niet samen kunnen komen.

En ook heb ik via de School of Life kennis mogen maken met Zoom. Er kwam geen porno door het beeld, zoals wel in een schoolklas is gebeurd, naar ik heb gehoord.

https://www.youtube.com/watch?v=h5hCg55cE-4

Ja dat is wel iets met dat videobellen, je moet je wel een beetje normaal aankleden. En dat doe ik dus niet. Ik had gisteren mijn huispak aan en ik had zitten knoeien met de kerrysaus. Ik zag er uit als een van mensen vervreemd quarantaine slachtoffer die al in geen weken een douche heeft gezien, toen mijn zus belde.

Ja, het is gewoon een beetje sociale controle in een tijd van social distacing.

Als afsluiting nog een mopje: Een Belg, een Duitser en een Nederlander zitten in een café. Dat waren nog eens tijden.

Yale

Ik studeer tegenwoordig aan Yale. Een gratis online cursus gelukkig worden. Nu heet de cursus natuurlijk niet zo, want hé, het is wel Yale hoor. Dus het is the science of well being.

Het is een interessante cursus. Ik zal delen wat ik vorige week heb geleerd.

Als je 2 keuzes hebt:

1.      Je verdient 50.000 en al  je collega’s verdienen 25.000

2.      Je verdient 100.000 en al je collega’s verdienen 250.000

Dan kiest meer dan de helft van de mensen voor optie 1, terwijl ze dan maar de helft verdienen.

Daarom is het ook zo dat je ongelukkiger wordt van elk uur dat je extra op Facebook zit. Er is een heel sterk verband tussen de uren op Facebook en je geluksniveau. Veel sterker dan het verband tussen je inkomen en je geluksniveau. Dat komt omdat je de succesvolle foto’s en verhalen van je vrienden op Facebook ziet, en je denkt waarom heb ik dat niet. Dan voel je je ontevreden met je eigen situatie.

Gelukkig heb ik vrienden die suffe foto’s van hun katten posten. Ik ben geen kattenmens en na een uurtje op Facebook ben ik dan ook helemaal happy dat ik  geen kat heb.

Toch is het iets om bij na te denken. Als je steeds voorbeelden ziet van mensen die in luxe leven, ga je dit als normaal zien. En word je ontevreden omdat dit voor jou niet is weggelegd.

Mijn collega kijkt heel veel tv en is altijd afgunstig op presentatoren en zangers die zoveel verdienen. Wat doen ze nu helemaal voor dat geld. Ik zeg hem altijd dat hij eens naar een arm land op vakantie moet gaan. Dan ziet hij dat hij rijk is. Hoe goed we het hebben in Nederland. Het is natuurlijk maar met wie je, je vergelijkt.

Ik volg geen bekende Nederlanders met een luxer leven dan ik heb. Waarschijnlijk word ik daarom niet depressief van Facebook. Wat ik dan wel volg?

Het corona songfestival, waarin filmpjes staan van liedjes over onze huidige situatie. Zo kun je  een beetje lachen om de hele toestand.

Bornholm, het verpleeghuis waar mijn moeder zit post hier foto’s van activiteiten voor de bewoners. De laatste tijd van mensen die buiten een concert geven voor de mensen die binnen zitten en er komen veel paasstukjes voorbij. Ik vind het fijn te zien wat er allemaal georganiseerd wordt

The Wandering Society, Hierop worden foto’s gezet van de prachtige natuur die de wandelaars tegenkomen op hun tochten. Ik wordt blij van deze mooie natuurfoto’s

Clubhuis van de Speelkwartiertjes Club. Beste groep ooit. Het is geen super actieve groep maar van iedere post word ik blij.

Cynic & Stoic Memes en Stoicism Group Om eraan herinnert te worden dat ik ooit dood ga, dus vandaag iets van het leven moet maken.

Punk Rock Nederland. Vroeger was ik punk. Nu ben ik oud. Maar als ik posts in deze groep zie, voel ik mij weer even jong.

The Miricle Morning Community. Hier vooral posts  over ...wat je allemaal kan doen als je vroeg opstaat. Wel een beetje amerikaans, maar een positieve groep.

Boek per week. Hier was ik lid van omdat ik hoopte dat ik zo op het spoor zou komen van interessante boeken. Maar er kwamen alleen suffe boeken voorbij, dus zojuist heb ik de groep verlaten.

Tekenen zonder Talent, Huis van Verbeelding. Ik heb hier een tijd geleden een tekencursus gedaan. Op deze groep kan ik nog voorbeelden van tekeningen zien, maar de groep is niet meer actief.

Wizard Unite Nederland, vooral een nuttige site als je dit spel speelt en op zoek bent naar tips.

Minibieb beheerders Ik heb zelf een minibieb en vind het leuk om te zien wat andere mensen van hun minibieb maken.

Geefmaand November, vooral actief in November. Maar heeft mij veel plezier gebracht.

Nou ik ga maar weer eens verder studeren, want er valt nog veel geluk te vinden op de wereld.

Rouw

De coronacrisis zag ik alleen maar als iets irritants wat mij in mijn doen en laten belemmerde.

Maar deze week is de moeder van mijn ex aan Corona overleden. Nu begrijp ik pas echt de impact.

Haar zoon kon niet normaal afscheid van haar nemen maar moest in een speciaal pak worden gehesen.

De mannen die het stoffelijk overschot kwamen ophalen moesten dat in een bodybag vervoeren terwijl ze zelf ook weer speciale pakken aan moesten doen.

We kunnen niet op de kamer van zijn moeder in het verpleegtehuis omdat deze eerst ontsmet moet worden. We weten daarom niet of er een uitvaartverzekering is. En daarom hebben we moeten kiezen voor een goedkopere crematie terwijl we liever een begrafenis hadden gehad.

De urn met de as kan voorlopig niet worden bijgezet in het familiegraf vanwege Corona maatregelen en ook een ceremonie houden zit er voorlopig niet in. Bij elkaar komen in een restaurant? Kan niet.

Zoals je uit het bovenstaande al kunt opmaken, heb ik de uitvaart van mijn ex schoonmoeder geregeld. En nu zie ik echt de zwarte kant van Corona. Dus ik ben even niet op Facebook, grappen over het virus aan het delen. En het Corona songfestival van de Verdubbeldame vond ik heel leuk, maar daar ben ik ook niet meer voor in de stemming. Ik ben denk ik, een beetje in de rouw.